زمان تقریبی مطالعه: 13 دقیقه
 

پشم





پوشش روی پوست حیواناتی مانند گوسفند و شتر را پشم گویند. از آن به مناسبت در بابهای طهارت، صلات، حج، تجارت، رهن و وقف سخن گفته شده است.

فهرست مندرجات

۱ - تعریف پشم
۲ - معادل عربی پشم
۳ - تاریخچه پشم
۴ - واژه‌های مرتبط با پشم
۵ - منافع پشم در قرآن
       ۵.۱ - علل ذکر پشم در زمره نعمت‌ها
       ۵.۲ - برداشت فقهی از آیه
              ۵.۲.۱ - فقهای شیعی، مالکی و حنفی
              ۵.۲.۲ - فقهای شافعی
              ۵.۲.۳ - فقهای حنبلی
       ۵.۳ - اشاره به پشم در سوره نحل
              ۵.۳.۱ - تفسیر مفسران از آیه
              ۵.۳.۲ - استفاده فقهی از آیه
       ۵.۴ - نعمت پوشش
              ۵.۴.۱ - منظور از انزال لباس
       ۵.۵ - اشاره به پشم در سوره انعام
              ۵.۵.۱ - آرا در واژه «فرشاً»
۶ - تشبیه کوه‌ها در آستانه قیامت به پشم زده‌شده
       ۶.۱ - وجه تشبیه به پشم
       ۶.۲ - وجه تشبیه به پشم رنگین
۷ - استفاده پیامبران از لباش پشمی
       ۷.۱ - فلسفه پشمینه‌پوشی پیامبران
۸ - خرقه‌پوشی متصوفه
       ۸.۱ - وجه نام‌گذاری متصوفه
       ۸.۲ - علل خرقه‌پوشی متصوفه
۹ - پشم در فقه
۱۰ - باب طهارت
       ۱۰.۱ - تهیه کفن از پشم حلال‌گوشت
       ۱۰.۲ - تهیه کفن از پشم حرام‌گوشت
       ۱۰.۳ - پوشیدن لباس پشمینه
۱۱ - باب صلات
       ۱۱.۱ - نماز با پشم حیوان حلال‌گوشت
       ۱۱.۲ - نماز با پشم حیوان حرام‌گوشت و خز
       ۱۱.۳ - نماز در لباس مشکوک
       ۱۱.۴ - سجده بر پشم
۱۲ - باب حج
       ۱۲.۱ - چیدن پشم بدن هدی
۱۳ - باب تجارت
       ۱۳.۱ - معامله گوسفند پشم‌دار با بدون پشم
       ۱۳.۲ - معامله پشم روی بدن حیوان
۱۴ - باب رهن
       ۱۴.۱ - پشم حیوان گرو گذاشته شده
۱۵ - باب وقف
       ۱۵.۱ - پشم گوسفند وقف شده
۱۶ - پانویس
۱۷ - منبع

۱ - تعریف پشم



موهای باریک و نرم حیواناتی مانند گوسفند و شتر را پشم گویند.

۲ - معادل عربی پشم



معادل عربی واژه پشم «صوف» است. کُرْک نیز که گونه‌ای پشم به شمار می‌رود «وَبَر» نامیده می‌شود.
[۲] لغت‌نامه، ج۴، ص۴۹۲۵.
[۳] لغت‌نامه، ج۱۴، ص۲۰۴۳۷، «وبر».
[۴] فرهنگ فارسی، ج۱، ص‌۷۹۸، «پشم».


۳ - تاریخچه پشم



پشم پس از پنبه، مهم‌ترین ماده سازنده پارچه است و احتمالاً نخستین الیافی بوده که بشر آن را به پارچه تبدیل کرده است.
[۵] دایرة‌ المعارف فارسی، ج۲، ص۵۴۷.

تولید پوشاک پشمی و استفاده از آن در یونان باستان
[۶] تاریخ تمدن، ج۲، ص۳۰۰.
و در میان یهود
[۷] قاموس کتاب مقدس، ص۲۲۰.

و نیز میان عربِ قبل از اسلام مرسوم بوده و بیابان‌نشینان عرب را «اهل الوَبَر» می‌گفتند.

۴ - واژه‌های مرتبط با پشم



این دو واژه و همچنین «عِهْن»مستقیماً و واژه‌های «دفء»؛ «لباس»، «ریش»و «فرش»به طور غیر مستقیم با این موضوع مرتبط‌اند.

۵ - منافع پشم در قرآن



در آیاتی از قرآن به استفاده از پشم و کرک جهت تهیه لوازم منزل، اشاره شده است: «... جَعَلَ لَکُم مِن جُلودِ الاَنعـمِ... و مِن اَصوافِها‌واَو بارِها و اَشعارِها اَثـثـًا و مَتـعـًا اِلی‌حین».‌

۵.۱ - علل ذکر پشم در زمره نعمت‌ها


ذکر پشم در زمره نعمت‌های الهی بیانگر رحمت و لطف خداوندی در تهیه اسباب رفاه انسان و تأمین نیازهای اساسی وی در زندگی
[۱۸] راهنما، ج۹، ص۴۸۶.
و در نتیجه لزوم تفکر و اندیشه در این نعمت‌ها و توجّه به ناپایداری آنهاست.

۵.۲ - برداشت فقهی از آیه


در برداشتی فقهی از این آیه جواز به کارگیری پشم استفاده شده است.

۵.۲.۱ - فقهای شیعی، مالکی و حنفی


در همین راستا در پاکی و نجاست پشم مردار اختلاف شده است. فقیهان شیعی و مالکی و حنفی، آن را از اجزای بدون روح دانسته، به پاکی آن حکم کرده‌اند.

۵.۲.۲ - فقهای شافعی


ولی شافعی آن را دارای روح دانسته، به نجاست آن حکم کرده است.

۵.۲.۳ - فقهای حنبلی


حنبلیان آن را پاک دانسته‌اند، چون ظاهر آیه مزبور عام است و مُردار را نیز در بر‌ می‌گیرد
[۲۲] الفقه علی المذاهب الاربعة و مذهب اهل‌البیت، ج۱، ص‌۷۰ـ۷۱.
؛ ولی برای رفع آلودگی احتمالی پشم مُردار، به شستن آن قبل از استفاده حکم کرده‌اند.

۵.۳ - اشاره به پشم در سوره نحل


در ابتدای سوره نحل نیز پس از بیان آفرینش آسمان و زمین و انسان، خلقت چارپایان و منافع آنها مطرح شده است: «والاَنعـمَ خَلَقَها لَکُم فیها دِفءٌ و مَنـفِعُ و مِنها تَأکُلون».
در این آیه بر انسان منت نهاده شده که خداوند، چارپایان را برای او آفریده و آنها را به تسخیرش درآورده است، به‌گونه‌ای که از پشم و موی آنها، لباس گرم ساخته، منافع دیگری نیز به او می‌بخشند.

۵.۳.۱ - تفسیر مفسران از آیه


گروهی از مفسران منظور از «دِفء» را لباس و گروهی دیگر، مطلق گرمابخش‌های ساخته شده از مو و پشم چارپایان مانند لباس، رخت‌خواب، خیمه و... دانسته‌اند.
برخی نیز «أنعم» را به شترو «دفء» را به محصولات به دست آمده از آن منحصر ساخته‌اند.

۵.۳.۲ - استفاده فقهی از آیه


این آیه را گروهی، دلیل مشروعیت و بلکه فضیلت استفاده از لباس پشمی دانسته‌اند.

۵.۴ - نعمت پوشش


نعمت «پوشش» در آیه ۲۶ اعراف/۷ نیز مورد توجه قرار گرفته است: «یـبَنی ءادَمَ قَد اَنزَلنا عَلَیکُم لِباسـًا یُوری سَوءتِکُم و ریشـًا».

۵.۴.۱ - منظور از انزال لباس


منظور از فرو‌ فرستادن لباس از سوی خداوند، می‌تواند آفرینش مواد نخستین آن مانند پشم و پنبه و آموختن راه بهره‌برداری از آن به انسان باشد.

۵.۵ - اشاره به پشم در سوره انعام


آیه‌۱۴۲ انعام/۶ با اشاره به نعمت چارپایان به نحوی دیگر به موضوع پشم پرداخته است: «و مِنَ الاَنعـمِ حَمولَةً و فَرشـًا...».

۵.۵.۱ - آرا در واژه «فرشاً»


در تفسیر واژه «فرشاً» آرای گوناگونی از جمله «گستردنی‌ها و فرش‌های ساخته شده از پشم چارپایان» بیان شده است.

۶ - تشبیه کوه‌ها در آستانه قیامت به پشم زده‌شده



طبق آیات گوناگون قرآن، به هنگام قیامت کوه‌ها چون پشم رنگین: «و تَکونُ الجِبالُ کالعِهن»یا پشم رنگینِ زده شده: «و تَکونُ الجِبالُ کالعِهنِ المَنفوش»می‌شوند.

۶.۱ - وجه تشبیه به پشم


منظور از تشبیه کوه‌ها به پشم زده شده آن است که کوه‌های محکم و فشرده، نرم و سُست شده، اجزای آن در هوا پراکنده می‌گردد.
این تشبیه به‌روشنی صحنه دهشتناک قیامت را به تصویر می‌کشد.

۶.۲ - وجه تشبیه به پشم رنگین


در وجه تشبیه کوه‌ها به پشم رنگین و نه مطلق پشم، وجوه گوناگونی گفته شده است؛ برخی چنین احتمال داده‌اند که منظور آیه کوه‌های آتش است که‌ به جهت شدت سرخی و شعله‌ور شدن به‌سان پشم قرمز زده شده در می‌آیند.
یا این‌که گفته شده: علت این تشبیه آن است که اولا کوه‌ها رنگ‌های گوناگونی دارند
[۴۴] کشف‌الاسرار، ج۱۰، ص۵۹۱.
[۴۵] الفرقان، ج۲۹، ص۱۲۳.

(فاطر/۳۵،۲۷) و دیگر اینکه بر اثر زلزله قیامت، کوه‌ها به شدت به هم می‌خورند و همچون پشم رنگین پراکنده می‌شوند و از برخورد آتشین آن، سراسر آسمان سرخ می‌شود.
[۴۶] الفرقان، ج۲۹، ص۱۲۳.

برخی نیز منظور از «عِهْن» را ضعیف‌ترین و سست‌ترین نوع پشم دانسته‌اند
[۴۷] کشف‌الاسرار، ج۱۰، ص۵۹۱.


۷ - استفاده پیامبران از لباش پشمی



چنان‌که نقل شده پیامبر اسلام و دیگر پیامبران مانند‌ موسی و هارون و عیسی (علیهم السلام) نیز لباس‌های پشمی می‌پوشیدند.

۷.۱ - فلسفه پشمینه‌پوشی پیامبران


فلسفه پشمینه‌پوشی این رهبران دینی در کلام علی (علیه السلام) از بین بردن اثرات منفی فقر بر تهی‌دستان دانسته شده است ، افزون بر این به طور کلی پشمینه‌پوشی، سمبل پارسایی و لباس صالحان و عارفان و... شمرده شده است.

۸ - خرقه‌پوشی متصوفه



متصوفه هم به علت‌های مختلف خرقه‌ پشمی می‌پوشیدند.

۸.۱ - وجه نام‌گذاری متصوفه


برخی این سنت زاهدان و پارسایان را وجه نام‌گذاری متصوفه دانسته
[۵۱] مقدمه ابن‌خلدون، ج۳، ص۱۰۹۷.
و برخی دیگر این اشتقاق را مردود دانسته‌اند.
[۵۲] مقدمه ابن‌خلدون، ج۳، ص۱۰۹۷.


۸.۲ - علل خرقه‌پوشی متصوفه


خرقه‌پوشی متصوفه گاه شیوه‌ای ریاکارانه برای تظاهر به پارسایی بوده‌ که روایات حاکی از مذمت خرقه‌پوشی از روی تفاخر و فضل‌فروشی به آن اشاره دارند.
[۵۳] الامالی، ص۵۳۹.
[۵۴] قمی، عباس، سفینة‌ البحار، ج۳، ص۱۴۳.


۹ - پشم در فقه



پشم در فقه دارای احکامی است که به آنها اشاره می‌شود.

۱۰ - باب طهارت



احکام مربوط به پشم در باب طهارت

۱۰.۱ - تهیه کفن از پشم حلال‌گوشت


کفن کردن میّت با پارچه‌ای که از پشم حیوان حلال‌گوشت تهیّه شده است اشکال ندارد.

۱۰.۲ - تهیه کفن از پشم حرام‌گوشت


استفاده از پارچۀ‌ تهیّه شده از پشم حیوان حرام‌گوشت برای کفن در غیر حال ضرورت جایز نیست.

۱۰.۳ - پوشیدن لباس پشمینه


پوشیدن لباس پشمینه جز در حال عذر، مکروه است.

۱۱ - باب صلات



احکام مربوط به پشم در باب صلات

۱۱.۱ - نماز با پشم حیوان حلال‌گوشت


پشم چیده شده از حیوان حلال‌گوشت- اعم از زنده و مرده- پاک و نماز با آن صحیح است. اگر پشم حیوان یاد شده از بن کنده شود، به‌گونه‌ای که اجزایی از حیوان همراه آن باشد، ازالۀ اجزاء و شستن موضع اتّصال به پوست، برای نماز واجب است.

۱۱.۲ - نماز با پشم حیوان حرام‌گوشت و خز


پشم حیوان حرام‌گوشت پاک است، ولی نمازگزاردن در لباس تهیّه شده از آن صحیح نیست، جز پشم خز در صورتی که خالص باشد و با پشم حیوانی همچون روباه و خرگوش که نماز در آن صحیح نیست، آمیخته نباشد.
برخی فقها سنجاب، سمور و فنک (گونه‌ای روباه کوچک اندام) را نیز همچون خز استثنا کرده‌اند.

۱۱.۳ - نماز در لباس مشکوک


جواز نماز خواندن در لباسی که معلوم نیست از پشم حیوان حلال‌گوشت تهیّه شده یا حرام‌گوشت، اختلافی است.

۱۱.۴ - سجده بر پشم


سجده بر پشم، جز در حال اضطرار جایز نیست.

۱۲ - باب حج



احکام مربوط به پشم در باب حج

۱۲.۱ - چیدن پشم بدن هدی


چیدن پشم هدی اگر در زمان تعیین آن بر بدنش بوده، جایز نیست مگر آنکه برای حیوان ضرر داشته باشد که در این صورت چیده و قیمت آن به فقیر صدقه داده می‌شود و اگر پس از تعیین هدی روییده استفاده از آن همچون شیرش جایز است.

۱۳ - باب تجارت



احکام مربوط به پشم در باب تجارت

۱۳.۱ - معامله گوسفند پشم‌دار با بدون پشم


فروش گوسفند پشم‌دار در برابر پشم یا گوسفند بدون پشم جایز است و ربا محسوب نمی‌شود.

۱۳.۲ - معامله پشم روی بدن حیوان


معاملۀ پشم روی بدن حیوان بدون مشاهده جایز نیست و در اینکه با مشاهده به‌طور مطلق جایز است یا با افزودن ضمیمه‌ای و یا حتّی با ضمیمه هم جایز نیست، اختلاف است.

۱۴ - باب رهن



احکام مربوط به پشم در باب رهن

۱۴.۱ - پشم حیوان گرو گذاشته شده


حیوانی که گرو گذاشته شده پشم آن نیز، جزء رهن است.

۱۵ - باب وقف



احکام مربوط به پشم در باب وقف

۱۵.۱ - پشم گوسفند وقف شده


گوسفندی که وقف شده پشم آن نیز داخل در وقف است، مگر آنکه استثنا شده باشد.

۱۶ - پانویس


 
۱. ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان‌العرب، ج۱۴، ص۱۹۸، «وبر».    
۲. ↑ لغت‌نامه، ج۴، ص۴۹۲۵.
۳. ↑ لغت‌نامه، ج۱۴، ص۲۰۴۳۷، «وبر».
۴. ↑ فرهنگ فارسی، ج۱، ص‌۷۹۸، «پشم».
۵. ↑ دایرة‌ المعارف فارسی، ج۲، ص۵۴۷.
۶. ↑ تاریخ تمدن، ج۲، ص۳۰۰.
۷. ↑ قاموس کتاب مقدس، ص۲۲۰.
۸. ↑ جواد علی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، ج۱۴، ص۳۰۴.    
۹. ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان‌العرب، ج۱۴، ص۱۹۸، «وبر».    
۱۰. ↑ نحل/سوره۱۶، آیه۸۰.    
۱۱. ↑ معارج/سوره۷۰، آیه۹.    
۱۲. ↑ قارعه/سوره۱۰۱، آیه۵.    
۱۳. ↑ نحل/سوره۱۶، آیه۵.    
۱۴. ↑ اعراف/سوره۷، آیه۲۶.    
۱۵. ↑ انعام/سوره۶، آیه۱۴۲.    
۱۶. ↑ نحل/سوره۱۶، آیه۸۰.    
۱۷. ↑ مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۳، ص۲۲۳، «دفء».    
۱۸. ↑ راهنما، ج۹، ص۴۸۶.
۱۹. ↑ طبری، محمد بن جریر، جامع‌البیان، ج۱۷، ص۲۶۷.    
۲۰. ↑ مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۱۳، ص۱۳، «وبر».    
۲۱. ↑ زحیلی، وهبه، المنیر، ج۱۴، ص۹۳.    
۲۲. ↑ الفقه علی المذاهب الاربعة و مذهب اهل‌البیت، ج۱، ص‌۷۰ـ۷۱.
۲۳. ↑ قرطبی، شمس الدین، تفسیر قرطبی، ج۱۰، ص۱۰۲.    
۲۴. ↑ نحل/سوره۱۶، آیه۵.    
۲۵. ↑ طبری، محمد بن جریر، جامع‌البیان، ج۱۷، ص۱۶۷.    
۲۶. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع‌البیان، ج۵، ص۵۳۹.    
۲۷. ↑ ابن عاشور، التحریر و التنویر، ج۱۴، ص۱۰۴-۱۰۵.    
۲۸. ↑ قرطبی، شمس الدین، تفسیر قرطبی، ج۵، ص۴۶.    
۲۹. ↑ جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۱، ص۵۰، «دفء».    
۳۰. ↑ ابن عربی، احکام القرآن، ج۳، ص۱۱۴۰.    
۳۱. ↑ قرطبی، شمس الدین، تفسیر قرطبی، ج۱۰، ص۴۷.    
۳۲. ↑ زحیلی، وهبه، المنیر، ج۱۴، ص۹۳.    
۳۳. ↑ اعراف/سوره۷، آیه۲۶.    
۳۴. ↑ محمد رشید رضا، تفسیر المنار، ج۸‌، ص۳۱۹.    
۳۵. ↑ انعام/سوره۶، آیه۱۴۲.    
۳۶. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع‌ البیان، ج۴، ص۵۸۱.    
۳۷. ↑ فخررازی، محمد بن عمر، التفسیر الکبیر، ج۱۳، ص۱۶۵.    
۳۸. ↑ معارج/سوره۷۰، آیه۹.    
۳۹. ↑ قارعه/سوره۱۰۱، آیه۵.    
۴۰. ↑ مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۸‌، ص۲۴۸.    
۴۱. ↑ فخررازی، محمد بن عمر، التفسیر الکبیر، ج۳۲، ص۲۶۷.    
۴۲. ↑ فخررازی، محمد بن عمر، التفسیر الکبیر، ج۳۲، ص۲۶۷.    
۴۳. ↑ ماوردی، تفسیر ماوردی، ج۶‌، ص۳۲۸.    
۴۴. ↑ کشف‌الاسرار، ج۱۰، ص۵۹۱.
۴۵. ↑ الفرقان، ج۲۹، ص۱۲۳.
۴۶. ↑ الفرقان، ج۲۹، ص۱۲۳.
۴۷. ↑ کشف‌الاسرار، ج۱۰، ص۵۹۱.
۴۸. ↑ قرطبی، شمس الدین، تفسیر قرطبی، ج۱۰، ص۴۷.    
۴۹. ↑ شریف رضی، نهج‌البلاغه، خطبه۲۰۹.    
۵۰. ↑ ابن عربی، احکام‌ القرآن، ج۳، ص۱۱۴۰.    
۵۱. ↑ مقدمه ابن‌خلدون، ج۳، ص۱۰۹۷.
۵۲. ↑ مقدمه ابن‌خلدون، ج۳، ص۱۰۹۷.
۵۳. ↑ الامالی، ص۵۳۹.
۵۴. ↑ قمی، عباس، سفینة‌ البحار، ج۳، ص۱۴۳.
۵۵. ↑ نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴، ص۱۷۲.    
۵۶. ↑ توضیح المسائل مراجع، ج۱، ص۳۲۹، م۵۸۱.    
۵۷. ↑ کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۳، ص۳۸.    
۵۸. ↑ نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۸، ص۷۴.    
۵۹. ↑ طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۱، ص۱۲۵-۱۲۶.    
۶۰. ↑ نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۸، ص۷۵-۷۶.    
۶۱. ↑ طباطبایی حکیم، محسن، مستمسک العروة، ج۵، ص۳۲۱-۳۲۵.    
۶۲. ↑ طباطبایی حکیم، محسن، مستمسک العروة، ج۵، ص۳۲۶-۳۲۷.    
۶۳. ↑ طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۱، ص۵۶۶.    
۶۴. ↑ نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۸، ص۴۱۱-۴۱۲.    
۶۵. ↑ نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۹، ص۲۱۱.    
۶۶. ↑ بجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۳، ص۳۹۰.    
۶۷. ↑ بحرانی، یوسف، الحدائق الناضرة، ج۲۰، ص۶۵.    
۶۸. ↑ خمینی، روح الله، تحریر الوسیلة، ج۲، ص۷.    
۶۹. ↑ نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۸، ص۱۳.    


۱۷ - منبع



دانشنامه موضوعی قرآن.    
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۲، ص۲۶۸-۲۶۹.    


رده‌های این صفحه : طهارت | فقه | نماز




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.