زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

تشبه





تشبّه یعنی شبیه و همسان دیگرى شدن در نحوه رفتار یا پوشش.


۱ - تعریف تشبه



تشبّه عبارت است از اینکه شخصى در نحوه رفتار یا پوششى که- به لحاظ جنسیت، دین و یا غیر آن- نشانه و مشخّصه طایفه‏اى از انسانها به شمار مى‏رود، همانند آنان گردد مانند پوشیدن لباس زن توسط مرد و عکس آن و آویختن صلیب به گردن توسط مسلمان. از این عنوان در بابهاى مختلف همچون صلات، حج، جهاد، تجارت و اطعمه و اشربه به مناسبت سخن رفته است.

۲ - احکام تشبه



برخى انواع تشبّه، حرام، برخى مکروه و برخى دیگر مستحب است.

۳ - تشبّه حرام



تشبّه مسلمان به کفار در استفاده از نشانه‏هاى ویژه مذهبى آنان که از شعائرشان محسوب مى‏گردد، همچون صلیب حرام است.
[۲] تذکرة الفقهاء (ق)ج ۲، ص۳۷۹.

تشبّه هریک از مرد و زن به دیگرى در رفتار جنسى به معناى تخنث و تذکر حرام بلکه از گناهان کبیره است؛ لیکن تشبّه هریک از آن دو به دیگرى در پوشش و غیر آن از هیئتها، مانند برداشتن زیر ابروها و آرایش صورت و رها کردن موى سر بسان زنان، از حیث حرمت و کراهت مورد اختلاف است. برخى مطلق تشبّه،برخى تشبّه در لباس و برخى دیگر، تشبّه توأم با اتخاذ آن به عنوان زی خود- نه به قصد دیگر
[۵] مصباح الفقاهة ۱/ ۲۰۹- ۲۱۰.
مانند اظهار حزن و اقامه تعزیه- را حرام دانسته‏اند.

۴ - تشبّه مکروه



تشبّه مسلمان به کفّار در لباس مکروه است.
از جمله مصادیق این نوع تشبّه که در فقه از آن یاد شده عبارت است از: بر سر گذاشتن برطله (نوعى کلاه ویژه یهودیان) و بستن کمر به چیزى شبیه زنار (کمربندى که مسیحیان در گذشته به کمر مى‏بستند و امروزه کشیشان، آن‏ را به گردن مى‏آویزند برخى احتیاط را در ترک این نوع تشبّه دانسته‏اند.
[۱۰] کلمة التقوى ج۳، ص۴۹۷.
بلكه برخى قائل به حرمت آن شده‏اند.تشبّه به کفار در رفتار- كه در ظاهر به آنان شباهت پيدا مى‏كند هرچند انگيزه فاعل، اين تشابه نباشد- مکروه است؛ بدين جهت در روايات از نمازگزاردن در جايى كه آتش افروخته مى‏شود مانند آشپزخانه- به جهت تشبّه به عمل مجوسیان- و نيز پيش روى انسان یا مقابل عکس ذی روح- به جهت شباهت پیدا کردن به عمل بت پرستان و غیر آن- نهی شده است.
تشبّه به متکبران در رفتار، به نهادن یک پا بر ران پاى دیگر هنگام نشستن و تکیه دادن در حال غذا خوردن و نیز تشبّه کهنسالان به جوانان در رفتار، مکروه است.
[۱۶] کشف الغطاء ج۳ ،ص۳۶.
همچنین تشبّه کنیز به زن آزاد در پوشاندن سر خود در نماز بنابر مشهور کراهت دارد.

۵ - تشبّه مستحب



تشبّه به معصومان علیهم السّلام و اولیای الهی در رفتار و افعال، امرى مستحب و ممدوح است؛ ازاین‏ رو پوشیدن لباس سفید به جهت شباهت پیدا کردن به پیامبران، مستحب است.
[۱۸] کشف الغطاء ج۳، ص۳۷.
مستحب است حاجی در حج تمتع بعد از تقصیر به جهت تشبّه به محرم، از محرّمات احرام، مانند لباس دوخته و غیر آن اجتناب کند. براى اهل مکه نیز در ایام حج، تشبّه به محرمان استحباب دارد.

۶ - تشبّه اهل ذمّه به مسلمانان



سزاوار است امام علیه السّلام هنگام انعقاد پیمان ذمه با اهل کتاب با آنان شرط کند که در پوشش، مرکب، موی سر و کنیه به مسلمانان تشبّه پیدا نکنند و در مظاهر یاد شده به‏گونه‏اى باشند که از مسلمانان باز شناخته شوند.


۷ - پانویس


 
۱. ↑ شرائع الإسلام ج۲، ص۲۶۳.    
۲. ↑ تذکرة الفقهاء (ق)ج ۲، ص۳۷۹.
۳. ↑ حاشیة المکاسب (یزدی)ج۱، ص۱۷.    
۴. ↑ مستمسک العروةج۵، ص۳۹۴-۳۹۵.    
۵. ↑ مصباح الفقاهة ۱/ ۲۰۹- ۲۱۰.
۶. ↑ العروة الوثقی (و حواشی) (ج) ج۲، ص۶۵۱.    
۷. ↑ الدروس الشرعیةج۱، ص۱۵۲.    
۸. ↑ منتهی المطلب ج۴، ص۲۴۸.    
۹. ↑ دلیل الناسک (حکیم) ص۴۸۸    
۱۰. ↑ کلمة التقوى ج۳، ص۴۹۷.
۱۱. ↑ وسائل الشیعه ج۵، ص۲۶.    
۱۲. ↑ جواهر الکلام ج۸، ص۳۶۷.    
۱۳. ↑ المهذب البارع ج۱، ص۳۹۷.    
۱۴. ↑ جامع المقاصد ج۲، ص۱۳۸    
۱۵. ↑ منتهی المطلب ج۴، ص۳۴۱.    
۱۶. ↑ کشف الغطاء ج۳ ،ص۳۶.
۱۷. ↑ الحدائق الناضرةج۷، ص۱۸-۱۹.    
۱۸. ↑ کشف الغطاء ج۳، ص۳۷.
۱۹. ↑ جواهر الکلام ج۲۰، ص۴۵۷-۴۵۸.    
۲۰. ↑ جواهر الکلام ج۲۱، ص۲۷۲.    


۸ - منبع


فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۴۸۵.    


رده‌های این صفحه : احکام پوشش | فقه




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.