زمان تقریبی مطالعه: 6 دقیقه
 

محمد بن یزید مبرّد






ابوالعباس محمد بن یزید مبرد (۲۱۰-۲۸۵ق)، از پیشوایان ادبیات عرب قرن سوم هجری قمری در بغداد بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابوالعباس محمد بن یزید بن عبدالاکبر بن عمیر ازدی ثمالی بصری مبرد یمانی، اهل بصره و محل سکونتش بغداد بود. در سال ۲۱۰ق و به قولی ۲۰۷ق دیده به جهان گشود. نسب او به ثماله که طایفه‌ای از ازد بود، می‌رسد. مبرد خود را اصالتاً یمنی می‌دانست و بر همین اساس دختر حفصی، مغنی، را که از بزرگان یمن بوده، به عقد خود در آورد. او نحو را از بزرگانی چون ابوعثمان مازنی و ابوعمر جرمی فرا گرفت و از مازنی سجستانی و سایر ادبای عصر خویش روایت کرده است. او را فردی زبان آور، اخباری، علامه، فصیح، ثقه و خوش‌چهره معرفی کرده‌اند. افرادی چون نفطویه، صولی، احمد دینوری و اسماعیل صفار از وی روایت کرده‌اند.

۲ - وجه تسمیه مبرد



گویند که چون مازنی کتاب الالف و اللام را تالیف کرد، چند مساله مشکل آن را از مبرد پرسید و چون او به صورتی بسیار نیکو پاسخ داد، مازنی گفت: برخیز که تو مبرِّد، یعنی اثبات کننده حق می‌باشی. سپس کوفیان حرکت راء را تبدل به فتحه کردند و بر این اساس، وی به «مبرَّد» مشهور گردید. ابن خلکان وجوه دیگری را نیز برای این نام‌گذاری ذکر کرده است.

۳ - ویژگی‌ها



به نوشته ابن ندیم، مبرَّد بخش اول کتاب سیبویه را نزد جرمی، و بخش آخر آن را نزد مازنی قرائت کرد. وی تا سال ۲۴۶ق در بصره می‌زیست، سپس به درخواست متوکل خلیفه عباسی (خلافت ۲۳۲-۲۴۷ق) به «سر من رای» (سامرا) رفت و چون متوکل در سال ۲۴۷ق به قتل رسید، به بغداد رهسپار شد و در آنجا مورد احترام امیر محمد بن عبدالله بن طاهر قرار گرفت. او مجانی تدریس نمی‌کرد، بلکه به مقداری که از افراد مزد می‌گرفت به آنان علم می‌آموخت.
[۹] مبرد، محمد بن یزید، الکامل، ج۱، ص۷، مقدمه.
به نوشته منابع، وی در شعر هم دستی داشت. نمونه‌ای از سروده‌های وی را صفدی ذکر کرده است.

۴ - تالیفات



مبرد کتاب‌های زیادی تالیف نمود که مشهورترین آنها الکامل است که از معروف‌ترین کتاب‌های ادبی قرن سوم و یکی از اصول و ارکان علوم ادبی می‌باشد. ابن خلدون در مقدمه خود آن را یکی از چهار کتاب مهم ادبی به حساب می‌آورد. سایر آثار و کتاب‌های مبرد به این شرح است: الروضه المقتضب الاشتقاق الانواء و الازمنه القوافی الخط و الهجاء المدخل الی سیبویه المقصور و الممدود المذکر و المؤنث معانی القرآن که به کتاب تام معروف شده احتجاج القرائه (القراات) الرسالة الکامله الرد علی سیبویه قواعد الشعر اعراب القرآن الحث علی الادب و الصدق قحطان و عدنان الزیادة المنتزعة من سیبویه المدخل فی النحو شرح شواهد کتاب سیبویه ضرورة الشعر ادب الجلیس الحروف فی معانی القرآن الی سورة طه معانی صفات الله جل و جلاله الممادح و المقابح الریاض المونقه اسماء الدواهی عند العرب الاعراب الجامع التعازی الوشی فقر کتاب سیبویه العروض کتاب الاوسط للاخفش الناطق البلاغه شرح کلام العرب و تلخیص (تخلیص) الفاظها و مزاوجة کلامها و تقریب معانیها ما اتفقت الفاظه و اختلاف معانیه فی القرآن طبقات النحویین البصریین و اخبارهم الفاضل و المفضول العبارة عن اسماء الله تعالی الحروف التصریف شرح الفصیح فی اللغة شرح المقدمه الاعتنان اولاد السراری الاختیار الشافی الفتن و المحن الکافی فی الاخبار و المقرّب.
[۱۴] مبرد، محمد بن یزید، الکامل، ج۱، ص۱۴-۱۶، مقدمه.


۵ - وفات



مبرد در ماه شوال ۲۸۵ق از دنیا رفت و در گورستان باب الکوفه به خاک سپرده شد.

۶ - پانویس


 
۱. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۴، ص۱۵۱.    
۲. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۸۳.    
۳. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۴، ص۱۵۱.    
۴. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۱، ص۲۹۹.    
۵. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۳، ص۵۷۶.    
۶. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۶۷۹.    
۷. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۳۲۱.    
۸. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۸۳.    
۹. ↑ مبرد، محمد بن یزید، الکامل، ج۱، ص۷، مقدمه.
۱۰. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۵، ص۱۴۲.    
۱۱. ↑ ابن خلدون، عبدالرحمن بن محمد، تاریخ ابن خلدون، ج۱، ص۷۶۳.    
۱۲. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۸۳.    
۱۳. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۲، ص۲۰-۲۱.    
۱۴. ↑ مبرد، محمد بن یزید، الکامل، ج۱، ص۱۴-۱۶، مقدمه.
۱۵. ↑ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیة الوعاة، ج۱، ص۲۷۱.    
۱۶. ↑ ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۲، ص۳۸۸.    
۱۷. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۷، ص۴۹۲.    
۱۸. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۴۴.    
۱۹. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۱، ص۴۱۰.    
۲۰. ↑ ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۳، ص۱۱۷.    
۲۱. ↑ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۱، ص۷۹.    
۲۲. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۴۳۰.    
۲۳. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۱۱۴.    
۲۴. ↑ داوودی، محمد بن علی، طبقات المفسرین، ج۲، ص۲۶۹.    
۲۵. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۳، ص۳۵۶.    


۷ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۷۳۷-۳۳۸، برگرفته از مقاله «محمد مبرد».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.