زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

غش





غش به فتح غین مصدر و به کسر آن اسم مصدر می‌باشد.


۱ - معنای لغوی غش



غش در لغت به معنی پند خالص ندادن به کسی یا ظاهر کردن خلاف آن‌چه در دل باشد آمده است.
[۱] مجمع البحرین، ص۳۵۶.
[۲] المصباح المنیر، ج۲، ص۶۰.


۲ - معنای اصطلاحی غش



و در اصطلاح چنان‌که از ظاهر کلمات فقهاء استفاده می‌شود غش به معنی آمیختن و مخلوط ساختن جنسی به جنس دیگر است و آن را به دو قسم تقسیم کرده اند.

۳ - اقسام غش



الف ـ غش خفی و آن بنحوی است که نوعاً بر بیننده پوشیده و مستور است مثل آمیختن آب به شیر.
این نوع چنان‌که در حدائق و مکاسب می نویسد: بدون خلاف حرام است.
ب ـ غش غیر خفی و آن آمیختنی است که بر بیننده نوعاً مکشوف و معلوم است مثل آمیختن خاک به گندم.
این نوع حرام نیست و فقط چنان‌که در حدائق و روضه می نویسد مکروه است.
[۴] حدائق الناضره، ج۵، ص۳۶.
[۶] شرح تبصره علامه تألیف (ذو المجدین)، ج۱، ص۳۲۲.


۴ - پانویس


 
۱. ↑ مجمع البحرین، ص۳۵۶.
۲. ↑ المصباح المنیر، ج۲، ص۶۰.
۳. ↑ مکاسب (شیخ انصاری)، ج۱، ص۲۷۵.    
۴. ↑ حدائق الناضره، ج۵، ص۳۶.
۵. ↑ شرح لمعه، ج۳، ص۳۸۸.    
۶. ↑ شرح تبصره علامه تألیف (ذو المجدین)، ج۱، ص۳۲۲.


۵ - منبع



جابری عرب‌لو، محسن، فرهنگ اصطلاحات فقه فارسی، ص۱۳۴-۱۳۵.





آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.