زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

آلوده





آلوده یا کثیف به شیئ پلیدى گرفته اطلاق می شود.


۱ - تعریف آلوده



آلوده به شیئ کثیف و چیزی که به خود پلیدی گرفته است، گفته می شود.

۲ - اقسام اشیاء آلوده در فقه



مراد از آلوده، گاه چیزى است که با نجاسات برخورد کرده و نجس شده است و گاه چیزى است که با کثافات و آلودگى‌ها- که طبع آدمی از آن‌ها متنفر است- تماس پیدا کرده و کثیف شده است.

۲.۱ - محل بحث ما


در این جا، آلوده به معناى دوم مراد است یعنی اشیائی که با کثافات مورد تنفر طبع بشر تماس داشته است.

۳ - احکام آلوده در ابواب فقه



از آلوده، به مناسبت در باب‌هاى طهارت، صلات و اطعمه و اشربه سخن رفته است.

۳.۱ - احکام آلوده در باب طهارت



۳.۱.۱ - تطهیر با آب آلوده


وضو و غسل با آب آلوده و نوشیدن آن کراهت دارد.

۳.۱.۲ - جواز نبش قبر آلوده


از موارد جواز نبش قبر، آلوده شدن آن به کثافات است؛ به گونه‌اى که ماندن بر آن حالت موجب اهانت به میت شود.

۳.۱.۳ - حکم آلوده کردن گورستان


به فتواى بسیارى از فقها کثیف کردن گورستان در صورتى که موجب هتک حرمت مردگان شود حرام است.
برخى نیز آن را مکروه دانسته‌اند.

۳.۲ - نماز خواندن در مکان آلوده


نمازگزاردن در جاهاى کثیف مکروه است.

۴ - پانویس


 
۱. ↑ کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء عن مبهمات الشریعة الغراء، ج۲، ص۲۹۸.    
۲. ↑ طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۲، ص۱۲۸.    
۳. ↑ کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء عن مبهمات الشریعة الغراء، ج۳، ص۸۷.    
۴. ↑ طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۲، ص۳۹۸.    


۵ - منبع


فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۱، ص۱۵۷.    


رده‌های این صفحه : طهارت | فقه | نماز




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.