حالات امام هادی در نماز

---

حالاتی که در نماز امام هادی (علیه‌السّلام) و سایر ائمه معصومین (علیهم‌السلام) رخ می‌داد نشان از شناخت رب‌الارباب الله جل و علا شأنه می‌باشد.

۱ - نماز امام‌ هادی

---

قطب راوندی گفته که در حضرت علی بن محمّد‌ هادی (علیه‌السّلام) جمع شده بود خصال امامت و کامل شده بود در آن حضرت فضل و علم و خصال، خیر و تمامی اخلاق آن حضرت خارق عادت بود، مانند اخلاق پدران بزرگوارش و شب که داخل می‌شد رو می‌کرد به قبله و مشغول به عبادت می‌گشت و ساعتی از عبادت باز نمی‌ایستاد و به تن نازنینش جبّه‌ای بود از پشم و سجّاده‌اش بر حصیری بود.

۲ - نقل شیخ طوسی

---

شیخ طوسی از کافور خادم روایت کرده که گفت حضرت امام علی نقی (علیه‌السّلام) فرمود: به من که فلان سطل را در فلان محلّ بگذارم که من وضو بگیرم از آن برای نمازم، و فرستاد مرا پی حاجتی، و فرمود، چون برگشتی سطل را بگذار که مهیّا باشد برای وقتی که من خواستم، آماده نماز شوم، پس آن حضرت به قفا خُفت تا خواب کند و من فراموش کردم که فرمایش حضرت را به عمل آورم، و آن شب، شب سردی بود، پس یک وقت ملتفت شدم که آن حضرت برخاسته برای نماز و یادم آمد که من سطل آب را نگذاشتم، در آن محلّ که فرموده بود، پس از جای خود دور شدم، از ترس ملامت آن حضرت و متالّم بودم از جهت آن که حضرت به تعب و مشقّت خواهد افتاد و برای تحصیل آن سطل ناگاه مرا ندا کرد نداء غضبناک، من گفتم: «انّا لله» چه عذر آورم، بگویم فراموش کردم، چنین کاری را و چاره‌ای ندیدم، از اجابت آن حضرت، پس رفتم به خدمتش به حال رعب و ترس، فرمود وای بر تو آیا ندانستی رسم و عادت مرا که من تطهیر نمی‌کنم مگر به آب سرد، برای من آب گرم نمودی، و در سطل کردی، گفتم، به خدا سوگند که من نه سطل را در آنجا گذاشتم، و نه آب در آن کردم، فرمود: «الحمد لله» به خدا قسم که ما ترک نخواهیم کرد رخصت خدا را و ردّ نخواهیم کرد عطای او را، حمد خداوندی را که قرار داد ما را از اهل طاعتش و توفیق داد ما را به اعانت نمودن از برای عبادتش، همان پیغمبر (صلّی‌الله‌علیه‌وآله) فرمودند که خداوند غضب می‌کند بر کسی که قبول نکند رخصتش را.

۳ - پانویس

---