زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

قاسم بن سلاّم هروی (دائرة‌المعارف‌مؤلفان‌اسلامی)






ابوعبید قاسم بن سلاّم هروی (۱۵۴-۲۲۴ق)، از ادیبان و فقیهان برجسته شافعی بغداد و لغت‌شناس بود و به علم قرائت و غرایب القرآن نیز آگاه بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابوعبید قاسم بن سلاّم بن مسکین خراسانی هروی خزاعی، به سال ۱۵۰ یا ۱۵۴ق در شهر هرات به دنیا آمد و پس از گذراندن دروس مقدماتی، برای ادامه تحصیل رهسپار عراق شد. در زمینه ادبیات عرب از میان عالمان بصره از ابوزید انصاری، اصمعی و دیگران استفاده کرد و از شاگردان معروف و برجسته آنها به شمار می‌رفت. از میان دانشمندان و ادیبان کوفه از کسائی، فرّاء و برخی دیگر علومی فرا گرفت. حدیث و قرائت را از هشیم بن بشیر، عباد بن عوام کلابی و هشام بن عمار آموخت.

۲ - شخصیت



وی از ادیبان و فقیهان برجسته شافعی بغداد و لغت‌شناس بود و به علم قرائت و غرایب القرآن نیز آگاه بود. ابن ابی یعلی وی را در شمار علمای حنبلی ذکر کرده است. اسحاق بن راهویه او را عالم‌ترین و در علوم ادبی والاترین فرد زمان خویش دانسته است.

۳ - شاگردان



وی دارای شاگردانی نیز بود از جمله فنون علم ادب را به فرزندان هرثمه آموزش داده و افرادی چون ثابت بن عبدالعزیز بغوی، احمد بن یوسف تغلبی، حسن مکرم و دیگران از او علومی را آموخته‌اند. به گفته ابن خلکان، ابوعبید در زمان ثابت بن نصر مدت هجده سال بر کرسی قضاوت شهر طرسوس نشست.

۴ - وفات



وی سرانجام به سال ۲۲۴ق در شهر مکه درگذشت. در تاریخ وفات او‌ اندکی اختلاف است.

۵ - تالیفات



ابوعبید دارای تالیفات بسیاری در موضوعات مختلف بود که عبارت‌اند از:
غریب المصنف، غریب الحدیث، غریب القرآن، معانی القرآن، الشعراء، الاموال، المقصور و الممدود، القرائات، المذکر و المؤنث، النسب، الاحداث، عدد آی القرآن، ادب القاضی، الایمان و النذور، الحیض، الحجر و التفلیس، الطهاره، الامثال، السائره للناسخ و المنسوخ، فضائل القرآن، المسند، الایضاح، خلق الانسان و نعوته، الاضداد و الضدّ فی اللغه، النعم و البهائم و الوحش و السباع و الطیر و الهوام و حشرات الارض، کتاب فی الایمان و معالمه و سننه و استکماله و درجاته، الخطب و المواعظ، فَعَلَ و افعل، رسالة فیما اشتبه فی اللفظ و اختلف فی المعنی ما خالف فیه العامه، لغة العرب، فضائل الفرس، معانی الشعر و مقاتل الفرسان.
[۱۴] بروکلمان، کارل، تاریخ الادب العربی، ج۲، ص۱۵۸-۱۵۹.


۶ - پانویس


 
۱. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۶۲.    
۲. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۴۰۳-۴۰۴.    
۳. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۶، ص۳۲۱.    
۴. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۰، ص۴۹۲.    
۵. ↑ ابن ابی یعلی، محمد بن محمد، طبقات الحنابله، ج۱، ص۲۵۹.    
۶. ↑ ابوالبرکات انباری، عبدالرحمن بن محمد، نزهة الالباء، ص۱۱۲.    
۷. ↑ مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۲۳، ص۳۵۵.    
۸. ↑ مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۲۳، ص۳۶۳.    
۹. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۶۱.    
۱۰. ↑ ابن سعد، محمد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۵۵.    
۱۱. ↑ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیة الوعاة، ج۲، ص۲۵۴.    
۱۲. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۹۷.    
۱۳. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۶، ص۳۲۵.    
۱۴. ↑ بروکلمان، کارل، تاریخ الادب العربی، ج۲، ص۱۵۸-۱۵۹.
۱۵. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۳، ص۳۷۱.    
۱۶. ↑ موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۳.    
۱۷. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۱۶۷.    
۱۸. ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۲۱، ص۱۵.    
۱۹. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۸، ص۱۰۱.    
۲۰. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تذکرة الحفاظ، ج۲، ص۵.    
۲۱. ↑ ابن جزری، محمد بن محمد، غایة النهایة، ج۲، ص۱۸.    


۷ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۶۲۴، برگرفته از مقاله «قاسم هروی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.