زمان تقریبی مطالعه: 5 دقیقه
 

عمل به علم





امام علی (علیه‌السّلام) عالم بی کردار، را به تیرانداز بی زه تشبیه کرده‌اند.


۱ - رابطه دانش و عمل



• « العمل مقرون بالعمل؛ فمن علم عمل؛ و العلم یهتف بالعمل؛ فان اجابه و الا ارتحل عنه. دانش در کنار عمل است، پس هر کس بداند عمل کند و علم فریاد به عمل بر می‌آورد، پس اگر اجابت کرد (علم) بماند وگرنه کوچ کند و برود.»

۲ - پست‌ترین و والاترین دانش



• « اوضع العلم ما وقف علی اللسان، و ارفعه ما ظهر فی الجوارح و الارکان. پست‌ترین دانش، آن است که تنها بر سر زبان است و والاترین دانش آن است که در اعضای بدن دانشمند آشکار گردد.»

۳ - عمل نیک و بد



• « اعلم ان لکل عمل نباتا، و کل نبات لا غنی به عن الما، و المیاه مختلفه؛ فما طاب سقیه، طاب غرسه و حلت ثمرته، و ما خبث سقیه، خبث غرسه و امرت ثمرته. بدان هر عملی نبات و رویشی است و هر نبات و رویشی بی نیاز از آب نیست، و آب‌ها مختلف‌اند، آنچه آبیاری‌اش خوب باشد، درختش نیکو و میوه‌اش شیرین است و آنچه آبیاری‌اش بد و ناپاک باشد، درختش پلید و میوه‌اش تلخ خواهد بود.»

۴ - عمل برای روز حساب



« اعملوا لیوم تذخر له الذخائر و تبلی فیه السرائر. برای آن روزی که اندوخته‌ها را پس انداز می‌کنند و اسرار فاش می‌گردد، عمل کنید.»

۵ - پند امام



• « قال (علیه‌السّلام) لرجل ساله ان یعظه: لا تکن ممن یرجو الاخره بغیر العمل، و یرجی التوبه بطول الامل، یقول فی الدنیا یقول الزاهدین، و یعمل فیها بعمل الراغبین. امام علی (علیه‌السّلام) در جواب کسی که پندی خواست، فرمود: آن کس مباش که عمل ناکرده، امید ثواب آخرت دارد و به آرزوی دراز، توبه را به تاخیر اندازد، و مباش مثل آنکه گفتار زاهدان دارد و کردار دنیا پرستان.»

۶ - تدارک و عمل برای آخرت



• « فلیعمل العامل منکم فی ایام مهله قبل ارهاق اجله، و فی فراغه قبل اوان شغله، و فی متنفسه قبل ان یوخذ بکظمه، ولیمهد لنفسه و قدمه، و لیتزود من دار ظعنه لدار اقامته. آنان که اهل علم‌اند، پیش از آن که اجل‌شان فرا رسد در ایام مهلت باید به عمل پردازند و در ایام فراغت پیش از آن که گرفتار شوند تلاش کنند و قبل از آن که راه گلو بسته شود نفس بکشند! و برای خود و جایی که می‌روند آماده کنند و از این سرا که سرانجام باید کوچ کرد برای منزلگاه ابدی تدارک ببینند.»

۷ - حرکت با علم



• « العامل بالعلم کالسائر علی الطریق الواضح، فلینظر ناظر. اسائر هو‌ام راجع. آن که از روی آگاهی و علم عمل می‌کند، مانند رهروی است که در جاده روشن قدم برمی دارد، پس باید بنگرد که به پیش می‌رود یا به عقب برمی گردد.»

۸ - جهل قاتل عالمان



• « رب عالم قد قتله جهله و علمه معه لا ینفعه. بسا عالمی که جهل‌اش او را کشت و با این که علم‌اش با او بود، ولی سودی به حالش نکرد.»

۹ - عمل به مقررات پیمان‌ها



• « اعتصموا بالذمم فی اوتادها. پیمان‌ها را با عمل به مقرراتش، محکم نگه دارید.»

۱۰ - عمل با یقین



• « لا تجعلوا علمکم جهلا، و یقینکم شکا، اذا علمتم فاعملوا، و اذا تیقنتم فاقدموا. دانش خود را نادانی و یقینتان را شک قرار ندهید، هرگاه دانستید به دنبال عمل باشید و چون یقین پیدا کردید، اقدام نمایید. »

۱۱ - تشبیه عالم بی عمل



• « الداعی بلا عمل، کالرامی بلا وتر. خواننده بی کردار، چون تیرانداز بی زه است.»

۱۲ - فاصله بین دو کردار



• « شتان ما بین عملین! عمل تذهب لذته و تبقی تبعته، و عمل تذهب موونته و یبقی اجره. چه بسیار دور است فاصله میان دو کردار: کرداری که لذتش می‌رود و گناهش می‌ماند و کرداری که رنجش می‌گذرد و پاداشش می‌ماند.»

۱۳ - کوتاهی در کردار



• « من قصر فی العمل، ابتلی بالهم. کسی که در کردار خود کوتاهی کند، گرفتار غم و اندوه شود. »

۱۴ - سفارش امام به حارث



• « الی حارث الهمدانی و احذر کل عمل یرضاه صاحبه لنفسه و یکره لعامه المسلمین. و احذر کل عمل یعمل به فی السر، و یستحی منه فی العلانیه، و احذر کل عمل اذا سئل عنه صاحبه انکره او اعتذر منه. ‌ای حارث همدانی از هر عملی که تو را خشنود و مسلمانان را ناپسند می‌آید برحذر باش، از کاری که در پنهانی انجام می‌شود و در آشکار از آن شرم داری پرهیز کن، از هر کاری که اگر از انجام دهنده‌اش پرسش شود آن را انکار می‌کند یا پوزش می‌طلبد اجتناب بنما.»

۱۵ - پانویس


 
۱. ↑ دشتی، محمد، نهج البلاغة، ج۱، ص۳۷۲.    
۲. ↑ دشتی، محمد، نهج البلاغة، ج۱، ص۳۳۰.    
۳. ↑ دشتی، محمد، نهج البلاغة، ج۱، ص۱۴۴.    
۴. ↑ دشتی، محمد، نهج البلاغة، ج۱، ص۱۱۲.    
۵. ↑ دشتی، محمد، نهج البلاغة، ج۱، ص۳۴۰.    
۶. ↑ دشتی، محمد، نهج البلاغة، ج۱، ص۶۶.    
۷. ↑ دشتی، محمد، نهج البلاغة، ج۱، ص۱۴۳.    
۸. ↑ دشتی، محمد، نهج البلاغة، ج۱، ص۳۳۳.    
۹. ↑ دشتی، محمد، نهج البلاغة، ج۱، ص۳۴۱.    
۱۰. ↑ دشتی، محمد، نهج البلاغة، ج۱، ص۳۶۰.    
۱۱. ↑ دشتی، محمد، نهج البلاغة، ج۱، ص۳۶۸.    
۱۲. ↑ دشتی، محمد، نهج البلاغة، ج۱، ص۳۳۵.    
۱۳. ↑ دشتی، محمد، نهج البلاغة، ج۱، ص۳۳۶.    
۱۴. ↑ دشتی، محمد، نهج البلاغة، ج۱، ص۳۱۲.    


۱۶ - منبع


سایت اندیشه، برگرفته از مقاله «عمل به علم».    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.