زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

سخله





سَخْلَه از جمله الفاظی است که در فقه کاربرد دارد.


۱ - طریقه تلفظ سخله



(سَخْلَه) با فتح سین و سکون خاء و فتح لام خوانده می شود.

۲ - معنای سخله


‏
بچه گوسفند، گاو و شتر را سَخْلَه می گویند.

۲.۱ - تبیین معنای سخله


سخله- که جمع آن سخال مى‏باشد- در اصل به بچه تازه متولد شده گوسفند- اعم از میش و بز- گفته مى‏شود؛
[۱] مجمع البحرین، واژه «سخل»
لیکن مراد از آن در کلمات فقها
در بحث زکات اعم از بچه گوسفند، گاو و شتر مى‏باشد.

۳ - کاربرد سَخْلَه در فقه



از آن در باب زکات نام برده‏اند.

۴ - احکام سخله



از شرایط تعلق زکات به انعام ثلاث (گوسفند، گاو و شتر) سپرى شدن یک سال از زمان تملک آنها است؛ لیکن چنانچه در اثناى سال بچه‏هایى از آنها متولد شود، بچه‏ها در مسئله سال، تابع مادران خود نیستند؛ از این رو، با گذشت سال بر مادران، به بچه‏هایشان زکات تعلق نمى‏گیرد و شرط تعلق زکات به بچه‏ها گذشت یک سال جدا گانه بر آنها است؛ لیکن در اینکه مبدأ سال در بچه‏ها از زمان تولد آنها است یا از زمان گرفتن آنها از شیر و آغاز چریدن، اختلاف مى‏باشد. قول نخست، منسوب به مشهور است.
[۶] مسالک الأفهام ج۱، ص۳۶۸.



۵ - پانویس


 
۱. ↑ مجمع البحرین، واژه «سخل»
۲. ↑ الحدائق الناضرة ج۱۲، ص۸۰.    
۳. ↑ الخلاف ج۲، ص۲۲.    
۴. ↑ شرائع الإسلام ج۱، ص۱۱۰.    
۵. ↑ مختلف الشیعة ج۳، ص۱۶۷.    
۶. ↑ مسالک الأفهام ج۱، ص۳۶۸.
۷. ↑ جواهر الکلام ج۱۵، ص۹۲-۹۳.    


۶ - منبع


جمعی از پژوهشگران زیر نظر سید محمود شاهرودی، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۴۱۷-۴۱۸.    


رده‌های این صفحه : اصطلاحات فقهی | زکات | فقه




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.