تغیر مسیر یافته از - خلف احمر
زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

ابومحرز خلف بن حیان اشعری





ابومُحرز خلف بن حیّان بصری فرغانی بلالی احمر (م حدود ۱۸۰ هـ)، مشهور به خلف احمر از شخصیت‌های ادبی قرن دوم هجری قمری و از نسّابین و شعرای عرب بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابومُحرز خلف بن حیّان بن محرز بصری فرغانی بلالی احمر، پدر و مادر وی اهل فرغانه، از نواحی ماوراءالنهر متصل به بلاد ترکستان، و آزاد شده بلال بن ابی‌برده بوده‌اند. لیکن خلف در بصره به دنیا آمد. برخی نیز خود خلف را مولای بلال دانسته‌اند.
[۴] ابن‌معتز، عبدالله بن محمد، طبقات الشعراء (ابن معتز)، ص۱۴۸.
وی به سبب سرخی چهره، به احمر شهرت داشت.
ایشان را فردی ادیب، لغوی، نحوی، نسب‌شناس، روایتگری مورد اعتماد و شاعری بنام و در عین حال فقیر وصف کرده‌اند.
[۱۰] موسوی خوانساری، محمد باقر، روضات الجنات، ج۳، ص۲۸۰.

او خود، شعر می‌سرود و به شعرا نسبت می‌داد. به علت شباهت کلامش با سروده‌های شاعران بازشناسی اشعارش از اشعار آنان ممکن نبود. وی قدرت عجیبی در تمییز شعرها و شناسایی سرایندگان آنها داشت. خلف از نسّابین بود و به غرایب لغت، علم نحو و اخبار و سرگذشت عرب آشنایی داشت.
اصمعی،
[۱۱] مرزبانی، محمد بن عمران، الموشح، ص۳۶۳.
ابونواس و کسائی
[۱۳] ابوالفرج اصفهانی، على بن حسين، الاغانی، ج۲۰، ص۲۲۶.
و سایر اهالی بصره را از جمله شاگردان وی نوشته‌اند. او با بشار بن برد حکایتی دارد
[۱۴] ابوالفرج اصفهانی، على بن حسين، الاغانی، ج۳، ص۱۹۰.
و با ابومحمد یزیدی مهاجات داشت.

۲ - اعمال پسندیده



به گفته اصمعی، خلف احمر اولین کسی است که در بصره ابوجعفر منصور را ناسزا گفته و از او بدگویی کرده است. وی از پاداش گرفتن از سلاطین و خلفا پرهیز می‌کرد. نمونه دیگر از کارهای پسندیده او، ختم قرآن در هر شبانه‌روز بود.

۳ - آثار



ابومحرز دارای آثار و تالیفاتی نیز بوده که از آن جمله است: کتاب حیات العرب وما قیل فیها من الشعر مقدمة فی النحو و دیوان شعر.

۴ - تاریخ وفات



ابومحرز سرانجام در حدود ۱۸۰ هـ درگذشت.

۵ - پانویس


 
۱. ↑ ابن‌قتیبه، عبدالله بن مسلم، المعارف، ص۵۴۴.    
۲. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۴، ص۲۵۳.    
۳. ↑ زرکلی، خیرالدین بن محمود، الاعلام، ج۲، ص۳۱۰.    
۴. ↑ ابن‌معتز، عبدالله بن محمد، طبقات الشعراء (ابن معتز)، ص۱۴۸.
۵. ↑ مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانة الادب، ج۷، ص۲۵۶.    
۶. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۱، ص۱۰۸.    
۷. ↑ زرکلی، خیرالدین بن محمود، الاعلام، ج۲، ص۳۱۰.    
۸. ↑ ابن‌معتز، عبدالله بن محمد، طبقات الشعراء، ص۱۴۶.    
۹. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۳، ص۲۱۹.    
۱۰. ↑ موسوی خوانساری، محمد باقر، روضات الجنات، ج۳، ص۲۸۰.
۱۱. ↑ مرزبانی، محمد بن عمران، الموشح، ص۳۶۳.
۱۲. ↑ کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۴، ص۱۰۴.    
۱۳. ↑ ابوالفرج اصفهانی، على بن حسين، الاغانی، ج۲۰، ص۲۲۶.
۱۴. ↑ ابوالفرج اصفهانی، على بن حسين، الاغانی، ج۳، ص۱۹۰.
۱۵. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۳، ص۱۲۵۷.    
۱۶. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۸، ص۱۱۵.    
۱۷. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۳، ص۱۲۵۶.    
۱۸. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۳، ص۲۲۰.    
۱۹. ↑ ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۷۲.    
۲۰. ↑ زرکلی، خیرالدین بن محمود، الاعلام، ج۲، ص۳۱۰.    
۲۱. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۳، ص۲۲۰.    
۲۲. ↑ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیة الوعاة، ج۱، ص۵۵۴.    


۶ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۳۱۵، برگرفته از مقاله «ابومُحرز خلف بن حیّان احمر».
• عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۴۱۲.






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.