ابوالسبطین

ابوالسِبطَین از کنیه‌های پیامبر(ص) و کنیه‌های امام علی(ع) است.

ابوالسبطین به معنای پدر دو سِبْط است. بر اساس حدیث منظور از سبطین حسنین(ع) هستند. فخرالدین طریحی مفسر و لغت‌شناس شیعه، سبط را به معنای طائفه و امت دانسته‌ است. وی احتمال داده مراد این است که نسل پیامبر(ص) از حسنین منشعب می‌شود. این کنیه برای امام علی(ع) نیز به کار می‌رفته است.

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ↑ ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۱، ص۱۵۴.
  2. ↑ مجلسی، بحارالانوار، ج۱۰، ص۱۹؛ بیومی مهران، الإمامة واهل البیت، دارالنهضة العربیة، ۱۹۹۵م، ج۲، ص۹.
  3. ↑ ابن شاذان، الفضائل، ۱۳۶۳ش، ص۸۳.
  4. ↑ طریحی، مجمع البحرین، ۱۳۷۵ش، ج۴، ص۲۵۱.
  5. ↑ مجلسی، بحارالانوار، ج۱۰، ص۱۹؛ بیومی مهران، الإمامة واهل البیت، دارالنهضة العربیة، ۱۹۹۵م، ج۲، ص۹.

منابع

  • ابن شاذان، شاذان بن جبرئیل، قم، رضی، ۱۳۶۳ش.
  • ابن شهرآشوب، محمد بن علی، مناقب آل ابی‌طالب، قم، علامه، ۱۳۷۹ق.
  • بیومی مهران، محمد، الإمامة واهل البیت، قاهره، دار النهضة العربیة، ۱۹۹۵م.
  • طریحی، فخرالدین بن محمد، مجمع البحرین، به تحقیق و تصحیح احمد حسینی اشکوری، تهران، مرتضوی، ۱۳۷۵ش.
  • مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، دار احیاءالتراث العربی، ۱۴۰۳ق.