عمو

---

عمو، برادر پدر را گویند.

۱ - احکام مرتبط

---

از احکام مرتبط با آن در بابهای طهارت ، تجارت ، وصیّت ، نکاح و ارث سخن‌گفته‌اند.

۱.۱ - در طهارت

به قول مشهور ، در ولایت بر تجهیز میّت ، عمو سزاوارتر از دایی است.

۱.۲ - در تجارت

عمو از کسانی است که به بردگی گرفتن آنان مکروه است.

۱.۳ - در نکاح

عمو با برادرزاده‌اش مَحرم است؛ هرچند دختر رضاعی برادرش باشد؛ از این رو، ازدواج عمو با برادرزاده حرام است.
نفقه دادن به عموی فقیر مستحب است.

۱.۴ - در ارث

عمو از میّت ارث می‌برد و از طبقه سوم وارثان نسبی به شمار می‌رود.
چنانچه وارث میّت تنها عموی او باشد، تمامی آنچه از میّت بر جای مانده به او می‌رسد و اگر متعدد باشد، در صورتی که از جهت قرابت و خویشی هم رتبه باشند، همه مال را مساوی میان خود تقسیم می‌کنند و اگر هم رتبه نباشند، عموی مادری در صورت تنهایی یک ششم و درصورت تعدد یک سوم مال را به ارث می‌برد و باقی‌مانده به عمو یا عموهای پدری و مادری می‌رسد. عموی پدری با وجود عموی پدری و مادری ارث نمی‌برد؛ چنان که عموی پدری با وجود پسر عموی پدری و مادری ارث نمی‌برد.
اگر عمو در ارث با عمّه جمع شود و از لحاظ خویشاوندی در یک رتبه باشند، مانند آن‌که هر دو از طرف پدر و مادر یا هر دو تنها از طرف پدر با میّت قرابت داشته باشند، عمو دو سهم و عمّه یک سهم می‌برد.
اگر وارث، عمو، عمّه ، دایی و خاله باشند، عمو و عمّه سهم پدر میّت؛ یعنی دو سوم، و خاله و دایی سهم مادر میّت؛ یعنی یک سوم مال را ارث می‌برند.

۲ - پانویس

---