زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

ضغث





بسته‌ای از چوب و مانند آن را ضِغث گویند. عنوان یاد شده در باب یمین و حدود به کار رفته است.


۱ - تازیانه زدن برده



چنان‌چه مولا سوگند یاد کند که برده‌اش را صد تازیانه بزند، در صورتی که در زدن مصلحت دینی وجود داشته باشد، بنابر دیدگاه برخی که بر آن ادعای اجماع نیز شده می‌تواند با یک بسته صد تایی شاخه نازک درخت، یک ضربه به بدن او بزند و همین کفایت می‌کند.
در این‌که ضربه باید درد آور باشد یا نه، اختلاف است. همچنین اختلاف است که آیا تمامی صد شاخه باید به بدن بخورد یا روی هم قرار گرفتن شاخه‌ها و فرود آمدن سنگینی همه آن‌ها باهم بر بدن کفایت می‌کند؟ بنابر قول نخست، آیا ظن به رسیدن همه شاخه‌ها به بدن کفایت می‌کند یا علم به آن لازم است؟ مسئله اختلافی است.

۲ - تازیانه زدن بزهکار



بر بزهکار بیماری که حدّ او قتل نیست، تا زمان بهبود یافتن، حد جاری نمی‌شود و چنان‌چه مصلحت در تعجیل اجرای حدّ باشد، مانند موردی که بر اثر شدت بیماری امیدی به بهبود او نیست، برای تعطیل نشدن حدود الهی بسته‌ای از چوب به تعدادی که باید بر بزهکار زده شود، یک‌باره بر بدن او می‌زنند و همین کفایت می‌کند و اصابت همه چوب‌ها بر بدن لازم نیست؛ بلکه اگر بعضی شاخه‌ها بر بعضی دیگر فرود آید، به گونه‌ای که درد آن در بدن حس شود، کفایت می‌کند و در مواردی که شمار تازیانه زیاد مثلا صد تا است، می‌شود دو بار؛ هر بار یک بسته پنجاه تایی زد.

۳ - پانویس


 
۱. طوسی، محمد بن حسن، الخلاف، ج۶، ص۱۷۵.    
۲. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۵، ص۳۲۳-۳۲۶.    
۳. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۵، ص۳۲۵-۳۲۸.    
۴. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۱، ص۳۴۰-۳۴۲.    


۴ - منبع



فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، ج۵، ص۱۴۹.    


رده‌های این صفحه : حدود | فقه




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.