زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

سرکه





سرکه‌ از جمله الفاظی است که در فقه کاربرد دارد.


۱ - تعریف سرکه



سرکه مایع ترش به دست آمده از مواد گوناگون، بویژه انگور و خرما می باشد.

۲ - کاربرد سرکه در ابواب فقه



از آن در بابهاى طهارت، نکاح و اطعمه و اشربه سخن گفته‌اند.

۳ - سرکه در روایات



در روایات متعدد از سرکه تعریف و به خوردن آن سفارش شده است. از رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله نقل شده که فرمود: سرکه خوب خورشى است و خانواده‌اى که از آن برخوردارند، فقیر نمى‌شوند. و نیز از آن حضرت نقل شده که فرمود: خداوند و فرشتگان او به سفره‌اى که در آن سرکه و نمک باشد درود مى‌فرستند.

۴ - احکام سرکه



مستحب است غذا خوردن با سرکه آغاز گردد و با آن پایان یابد و یا بانمک شروع و با سرکه ختم شود.

مستحب است تازه عروس در هفته نخست عروسى از خوردن سیب ترش و سرکه خود دارى کند.
تبدیل شراب به سرکه، که در اصطلاح به آن انقلاب گویند، موجب پاکى و حلیت آن مى‌شود.
[۵] العروة الوثقى‌، ج۱، ص۲۵۸.



۵ - پانویس


 
۱. ↑ وسائل الشیعة، ج۲۵، ص۲۳.    
۲. ↑ وسائل الشیعة، ج۲۵، ص۹۲.    
۳. ↑ وسائل الشیعة، ج۲۴، ص۴۰۷.    
۴. ↑ وسائل الشیعه، ج۲۰، ص۲۵۰.    
۵. ↑ العروة الوثقى‌، ج۱، ص۲۵۸.
۶. ↑ مستمسک العروة، ج۲، ص۹۷.    


۶ - منبع


فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۴، ص۴۴۴.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.