زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

حزنه





حزنه‌ به فتح حاء وسکون زاء زمین ناهموار است که از آن در باب طهارت سخن گفته‌اند.


۱ - معنی حزنه



حزنه زمین ناهموار و فراز و نشیب دار یا دارای درخت و سنگ می‌باشد.

۲ - احکام حزنه



کسی که باید وضو بگیرد یا غسل کند ولی آب ندارد، بنابر قول مشهور باید در حزنه به اندازه برد یک تیر- حدود دویست گام- در چهار طرف، در صورت احتمال وجود آب، به جست و جو بپردازد و پس از مأیوس شدن از آب در آن محدوده تیمم نماید.

۳ - پانویس


 
۱. ↑ نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۵، ص۸۰.    
۲. ↑ بحرانی، یوسف، الحدائق الناضرة، ج۴، ص۲۵۰.    
۳. ↑ عاملی جبعی، زین الدین بن علی، الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیة، ج۱، ص۴۴۸.    
۴. ↑ خمینی، روح الله، تحریر الوسیلة، ج۱، ص۱۰۱.    


۴ - منبع



فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۳، ص۲۹۷-۲۹۸.    


رده‌های این صفحه : فقه | واژه شناسی | وضو




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.