زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

اقعاء





اقعاء به معنی سینه پا بر زمین نهادن و قرار دادن باسن بر پاشنه پا می باشد. تعریف یاد شده برای اقعاء، بین فقها مشهور است.


۱ - تعریف اقعاء در نزد لغویان



معروف نزد لغویان، تعریف اقعاء به نشستن بر روی باسن و بالا آوردن ساق‌های پا و تکیه کردن بر پشت است همچون نشستن سگ. از این موضوع در باب صلات به مناسبت سخن گفته شده است.

۲ - کراهت اقعاء در نماز



اقعاء میان دو سجده، بلکه در همه حالت‌ها در نماز مکروه است.

۳ - حرمت اقعاء در تشهد



برخی، اقعاء در حال تشهد را حرام دانسته‌اند.

۴ - پانویس


 
۱. ↑ نجفی جواهری، محمد حسن، جواهر الکلام، ج۱۰، ص۱۹۳.    
۲. ↑ محقق کرکی، علی بن حسین، جامع المقاصد، ج۲، ص۳۱۰.    
۳. ↑ نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۰، ص۱۸۹.    
۴. ↑ طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۲، ص۵۷۵.    
۵. ↑ بحرانی، یوسف، الحدائق الناضرة، ج۸، ص۳۱۳.    


۵ - منبع



فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۱، ص۶۵۶.    


رده‌های این صفحه : اصطلاحات فقهی | فقه | نماز




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.