زمان تقریبی مطالعه: 3 دقیقه
 

اتمام





اتمام به معنی تمام کردن می‌باشد. از «اتمام نماز» در باب صلات و از «اتمام عمل» در بابهایی همچون صوم و حج سخن رفته است.


۱ - نحوه کاربرد واژه اتمام در فقه



واژه اتمام در فقه به صورت اضافه به «نماز» و «عمل» به کار رفته است.

۲ - تعریف اتمام نماز



مراد از «اتمام نماز»، تمام گزاردن نمازهای چهار رکعتی در مقابل قصر می‌باشد.

۳ - اقسام اتمام نماز



اتمام نماز بر حسب موارد به واجب و مستحب و حرام تقسیم می‌شود.

۳.۱ - اتمام نماز واجب


اتمام نماز در وطن ، در سفر معصیت و برای کسی که شغل او مسافرت است و نیز مسافری که قصد کرده ده روز در محلی بماند یا سی روز با تردید در محلی اقامت کرده است،واجب می‌باشد.

۳.۲ - اتمام نماز مستحب


مسافر مخیر است در اماکن اربعه نمازهای چهار رکعتی را شکسته یا تمام بخواند، لیکن تمام خواندن افضل است.

۳.۳ - اتمام نماز حرام


اتمام نماز در سفر به جز موارد یاد شده از روی علم و عمد، حرام و موجب بطلان نماز است و اعاده نماز در وقت و قضای آن در خارج وقت، واجب است و اگر بر اثر جهل به حکم سفر تمام خوانده است، بنابر قول مشهور، اعاده و قضا واجب نیست، ولی چنانچه از روی فراموشی بوده بنا بر مشهور تنها در صورت بقای وقت اعاده واجب است.

۴ - تعریف اتمام عمل



مقصود از «اتمام عمل»، به پایان رساندن عمل آغاز شده و رها نکردن آن در اثنا است و مراد، اتمام عمل عبادی است.

۵ - اقسام عمل عبادی



عمل عبادی بر دو قسم است: یا واجب است و یا مستحب.

۵.۱ - اتمام عمل عبادی واجب


اتمام عمل عبادی واجب مانند نماز، روزه واجب معین (روزه ماه رمضان و روزه نذری) و حج که به تدریج وجود پیدا می‌کند، واجب و رها کردن آن در اثنا یا انجام کاری که موجب بطلان آن گردد جایز نیست.

۵.۲ - اتمام عمل عبادی مستحب


اتمام عمل عبادی مستحب -جز در مواردی خاص مانند اعتکاف پس از سپری شدن دو روز آن و حج و عمره مستحبی پس از محرم شدن- واجب نیست.

۶ - پانویس


 
۱. ↑ نجفی جواهری،محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۴، ص۲۴۵.    
۲. ↑ نجفی جواهری،محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۴، ص۲۵۷.    
۳. ↑ نجفی جواهری،محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۴، ص۲۶۸.    
۴. ↑ نجفی جواهری،محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۴، ص۳۰۳.    
۵. ↑ طباطبایی یزدی، محسن، العروة الوثقی، ج۳۴، ص۶۲۲.    
۶. ↑ نجفی جواهری،محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۴، ص۳۲۹.    
۷. ↑ نجفی جواهری،محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۴، ص۳۴۲-۳۴۷.    
۸. ↑ بجنوردی، حسن، القواعد الفقهیة، ج۵، ص۲۵۱.    
۹. ↑ نجفی جواهری،محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۷، ص۱۶۸.    
۱۰. ↑ نراقی، احمد، مستند الشیعة، ج۱۳، ص۱۳۰.    


۷ - منبع



فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۱، ص۲۴۵-۲۴۶.    


رده‌های این صفحه : حج | روزه | فقه | نماز | واژه شناسی




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.