زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

غنیمت





غنیمت در اصطلاحات فقه نظامی عبارت است از چیزی که مسلمانان در میدان کارزار با جنگ و پیروزی به دست آورده‌اند. غنیمت طبق شرایطی یا بین رزمندگان تقسیم می‌شود یا در مصالح عموم مسلمانان مصرف می‌شود.


۱ - معنای لغوی



غنیمت به معنی فیء و مالی است که عاید شخص می‌شود.

۲ - معنای اصطلاحی



در اصطلاح غنیمت عبارت است از چیزی که مسلمانان در میدان کارزار با جنگ و پیروزی به دست آورده‌اند. لیکن به اموالی که از راه اختلاس و غارت به چنگ آمده غنیمت گفته نمی‌شود.

۳ - غنیمت در باب خمس



در باب خمس، غنیمت به شرح زیر تعریف شده است: فایده‌ای که به دست آید، خواه بر اثر به کار بردن مالی باشد، مانند آنکه آن را در تجارت به کار می‌رود و سودی عایدش می‌گردد، و یا اینکه به علت داشتن حرفه و صنعتی باشد و مانند اینها. پس از جداکردن مخارج اولیّه از قبیل رضخ، جعایل، فضایل، نفل و مخارج تقسیم و نگهداری، خمس آن جدا شده و بقیه اگر اموال منقول باشد، بین رزمندگان تقسیم می‌شود؛ و اگر اموال غیر منقول باشد مانند زمین و...، تحت نظارت امام قرار گرفته و در مصالح عموم مسلمانان مصرف می‌شود.

۴ - پانویس


 
۱. ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۲، ص ۴۴۵، مادّه غنم     .
۲. ↑ ماوردی، علی بن محمد، الاقناع، ص۱۷۸.    
۳. ↑ محقق حلی، نجم‌الدین، شرایع الاسلام، ج۱، ص۲۹۱.    
۴. ↑ حلی، حسن بن یوسف، تذکرة الفقها، ج۱، ص۴۱۹.    
۵. ↑ مروارید، علی‌اصغر، ینابیع الفقهیه، ج۹، ص۱۶۲، کتاب الجهاد.    
۶. ↑ مروارید، علی‌اصغر، ینابیع الفقهیه، ج۹، ص۲۱۰، کتاب الجهاد.    
۷. ↑ مروارید، علی‌اصغر، ینابیع الفقهیه، ج۹، ص۲۵۳، کتاب الجهاد.    


۵ - منبع



• جمعی از نویسندگان، پژوهشکده تحقیقات اسلامی، اصطلاحات نظامی در فقه اسلامی، ص۹۶.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.