زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

زکریا بن آدم اشعری قمی





ابویحیی زکریا بن آدم اشعری قمی، از اصحاب امام صادق، امام کاظم، امام رضا و امام جواد (علیهم‌السّلام) و از محدثان موثق و فقیهان شیعه در عصر امام جواد (علیه‌السّلام) بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابویحیی زکریا بن آدم بن عبدالله بن سعد اشعری قمی، از اصحاب امام صادق، امام رضا و امام جواد (علیهم‌السّلام) به حساب می‌آمد و برخی او را از صحابه امام کاظم (علیه‌السّلام) نیز شمرده‌اند. وی از امام کاظم و امام رضا (علیهما‌السّلام)، داود بن کثیر رقّی و کاهلی روایت نقل کرده و افرادی چون احمد بن حمزه، اسماعیل بن مهران، محمد بن خالد برقی و محمد بن حمزه از او روایت کرده‌اند.
او محدثی ثقه، عظیم‌القدر، جلیل و فقیه بود و امام رضا (علیه‌السّلام) به او عنایتی خاص داشت و آن زمان که به حضرت عرض کرد: چون سفیهان در اهل‌بیت من بسیارند می‌خواهم از بین آنان خارج شوم، حضرت فرمود: این کار را مکن، چون همان‌طور که به جهت ابی‌الحسن کاظم (علیه‌السّلام) از اهل بغداد بلا و گرفتاری دفع شده، با وجود تو نیز از اهل‌بیت تو دفع می‌شوند.
همچنین امام در پاسخ یکی از شیعیان که پرسید: معالم دین را از چه کسی بیاموزم، فرمود: از زکریا بن آدم قمی که امین بر دین و دنیا می‌باشد. همچنین در یکی از سال‌ها در سفر حج، از مدینه تا مکه همراه امام رضا (علیه‌السّلام) بود.

۲ - تاریخ وفات و مدفن


زکریا بن آدم در زمام امام جواد (علیه‌السّلام) درگذشت که حضرت در نوشته‌ای از او تمجید کرد و از خداوند برایش طلب رحمت نمود. قبر وی در شیخان قم مورد توجه محبان اهل‌بیت است.

۳ - آثار



کتاب مسائله للرضا (علیه‌السّلام) و کتاب الحدیث از آثار زکریا بن آدم است.

۴ - مطالعه بیشتر



برای مطالعه بیشتر به منابع زیر مراجعه شود.
[۱۹] اسدی جزائری، عبدالنبی بن سعدالدین، حاوی الاقوال، ج۳، ص۳۸۶.


۵ - پانویس


 
۱. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۲۰۰.    
۲. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۳۷۷.    
۳. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۴۰۱.    
۴. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۲۸، ص۱۹۹.    
۵. ↑ تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۴، ص۴۵۶.    
۶. ↑ ابن‌شهرآشوب، محمدعلی، معالم العلماء، ص۵۳.    
۷. ↑ خوئی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۸، ص۲۸۴.    
۸. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۷۴.    
۹. ↑ حلی، حسن بن یوسف، خلاصة الاقوال، ص۱۵۰.    
۱۰. ↑ استرابادی، محمد بن علی، منهج المقال، ص۱۸۷.    
۱۱. ↑ ابن‌داوود حلی، حسن بن علی، رجال ابن داود، ص۹۷.    
۱۲. ↑ تفرشی، سیدمصطفی بن حسین، نقد الرجال، ج۲، ص۲۶۱.    
۱۳. ↑ طوسی، محمد بن حسن، اختیار معرفة الرجال، ص۵۹۴ - ۵۹۵.    
۱۴. ↑ اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۱، ص۳۳۰.    
۱۵. ↑ طوسی، محمد بن حسن، اختیار معرفة الرجال، ص۵۹۵.    
۱۶. ↑ آقا بزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۶، ص۳۳۳.    
۱۷. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۷۴.    
۱۸. ↑ آقا بزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۶، ص۳۳۳.    
۱۹. ↑ اسدی جزائری، عبدالنبی بن سعدالدین، حاوی الاقوال، ج۳، ص۳۸۶.
۲۰. ↑ مازندرانی، محمّد بن اسماعیل، منتهی المقال، ج۳، ص۲۵۹.    


۶ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۳۴۲، برگرفته از مقاله «ابویحیی زکریا بن آدم اشعری».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.