زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

باطن (قرآن)





باطن ، به معنای مخفی از حواس و از اسمای خداوند است.


۱ - تفسیر



در تفسیر آن آمده است: ۱. پنهان از دیدگان و گمانهای آفریده‌ها. ۲. غیر قابل ادراک با حواس. ۳. محیط بر هر امر باطنی. این واژه در قرآن همراه با ظاهر به کار رفته است.

۲ - پانویس


 
۱. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ذیل «بطن».    
۲. ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۳، ص۵۵، «بطن».    
۳. ↑ آلوسی، شهاب الدین، روح المعانی، ج۱۴، ص۱۹۴.    
۴. ↑ طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۹، ص۱۴۵.    
۵. ↑ حدید/سوره۵۷، آیه۳.    


۳ - منبع



مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۶، ص۱۰۴، برگرفته از مقاله «باطن».    


رده‌های این صفحه : اسماء الهی | موضوعات قرآنی




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.