زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

انسجام





انسجام به سلامت و روانی ترکیب الفاظ اطلاق می‌شود و از اسلوب‌های بدیعی قرآن می‌باشد.


۱ - تعریف



«انسجام» در لغت به معنای ریخته شدن و روان شدن، و در اصطلاح، کلامی است که پیچیدگی ندارد و مانند آب جاری در قالبی آسان و الفاظی نغز و ترکیبی سالم سرازیر می‌شود؛ به طوری که سخن ( نثر یا شعر ) در جان‌ها و دل‌ها اثرگذار باشد و چنین تاثیری در شکل دیگر یافت نشود.

۲ - اقسام



یکی از اسلوب‌های بدیعی قرآن، انسجام آیات شریفه آن است. انسجام که غالبا خود به خود و ناخودآگاه پدید می‌آید، بر دو قسم است:
۱. انسجامی که همراه بدیع غیرعمدی است؛ مانند: (قال انما اشکو بثی وحزنی الی الله واعلم من الله ما لا تعلمون)؛ "گفت من شکایت غم و اندوه خود را پیش خدا می‌برم و از(عنایت) خدا چیزی می‌دانم که شما نمی‌دانید".
۲. انسجامی که بدون بدیع است؛ مانند: (خذ العفو وامر بالعرف واعرض عن الجاهلین)؛ "گذشت پیشه کن و به(کار) پسندیده فرمان ده و از نادانان رخ برتاب".

۳ - پانویس


 
۱. ↑ یوسف/سوره۱۲، آیه۸۶.    
۲. ↑ اعراف/سوره۷، آیه۱۹۹.    
۳. ↑ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، ج۳، ص۲۹۶.    
۴. ↑ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، ج۳، ص۲۸۴.    
۵. ↑ علوی مقدم، محمد، در قلمرو بلاغت، ص۷۲۵.    


۴ - منبع



فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «انسجام».    



آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.