زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

استصحاب حال اجماع





استصحاب حال اجماع استصحاب حکمِ ثابت شده به اجماع است.


۱ - تعریف



استصحاب حال اجماع، استصحاب حکمی است که از طریق اجماع ثابت شده باشد، مانند: حکم به صحت نماز کسی که به سبب نبودن آب ، با تیمم نماز می‌خواند و در اثنای نماز چشمش به آب می‌افتد؛ به این خاطر که صحت آن نماز قبل از رؤیت آب، اجماعی بوده است و الآن نیز آن حکم ، استصحاب می‌گردد.

۲ - حجیت



درباره حجیت استصحاب حال اجماع، میان اصولی‌ها اختلاف است.
[۱] کوثرانی، محمود، الاستصحاب فی الشریعة الاسلامیة، ص۵۰.
[۲] کوثرانی، محمود، الاستصحاب فی الشریعة الاسلامیة، ص۱۶۱.
[۶] زنجانی، میرزاباقر، تحریر الاصول، ص۱۷.


۳ - پانویس


 
۱. ↑ کوثرانی، محمود، الاستصحاب فی الشریعة الاسلامیة، ص۵۰.
۲. ↑ کوثرانی، محمود، الاستصحاب فی الشریعة الاسلامیة، ص۱۶۱.
۳. ↑ انصاری، مرتضی بن محمد امین، فرائد الاصول، ج۳، ص۱۴۹.    
۴. ↑ انصاری، مرتضی بن محمد امین، فرائد الاصول، ج۳، ص۱۵۵ - ۱۵۶.    
۵. ↑ میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمد حسن، قوانین الاصول، ج۱، ص۲۶۲.    
۶. ↑ زنجانی، میرزاباقر، تحریر الاصول، ص۱۷.


۴ - منبع


فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۱۶۵، برگرفته از مقاله «استصحاب حال اجماع».    


رده‌های این صفحه : استصحاب




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.