زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

ابویحمد بقیّه بن ولید حمیری حمصی





ابویُحمِد (ابومحمد) بقیّه بن ولید حمیری حمصی کلاعی میتمی (۱۱۰-۱۹۷ هـ)، از محدثان قرن دوم هجری قمری بوده است.


۱ - معرفی اجمالی



ابویُحمِد (ابومحمد) بقیّه بن ولید بن صائد بن کعب بن جریر حمیری حمصی کلاعی میتمی، در سال ۱۱۰ هـ دیده به جهان گشود و شاگرد اساتیدی چون شعبه بن حجاح و عبدالله بن مبارک بود و از افرادی همانند اوزاعی، ثور بن یزید، عبدالله بن عمر و دیگران روایت کرده است.
راویانی همچون ولید بن مسلم، اسماعیل بن عیاش و هشام بن عمار از وی روایت کرده‌اند.
رجال‌نویسان او را حافظ و از محدثان راستگو و مورد اعتماد برشمرده‌اند. مدتی نیز در بغداد حدیث می‌کرد.
زمانی ابوجعفر منصور (خلافت ۱۳۶-۱۵۸ هـ) او را مامور تقسیم اراضی دمشق کرد.

۲ - آثار



از آثار بقیّه بن ولید کتابی در حدیث می‌باشد.

۳ - تاریخ وفات



بقیّه بن ولید سرانجام در ۸۷ سالگی
[۱۰] ذهبی، محمد بن احمد، دول الاسلام، ص۱۱۰ -۱۱۱.
به سال ۱۹۶ یا ۱۹۷ و یا ۱۹۸ هـ درگذشت.

۴ - پانویس


 
۱. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۷، ص۱۳۰.    
۲. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۱، ص۳۳۱.    
۳. ↑ مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۴، ص۱۹۵.    
۴. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۷، ص۱۲۶.    
۵. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۱، ص۳۳۱.    
۶. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۳، ص۱۲۴ - ۱۲۵.    
۷. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۷، ص۱۲۹.    
۸. ↑ ابن‌عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۰، ص۳۲۹.    
۹. ↑ کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۳، ص۵۴.    
۱۰. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، دول الاسلام، ص۱۱۰ -۱۱۱.
۱۱. ↑ بخاری، اسماعیل بن ابراهیم، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۱۵۰.    
۱۲. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۰، ص۱۱۷.    


۵ - منبع



پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۲۰۴، برگرفته از مقاله «ابومحمد بقیّه بن ولید حمیری حمصی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.