زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

ابوالحسن علی بن حسین ضریر اصفهانی





ابوالحسن علی بن حسین ضریر اصفهانی، از ادباء و دانشمندان قرن ششم هجری در اصفهان بوده است.


۱ - معرفی اجمالی



ابوالحسن علی بن حسین بن علی ضریر اصفهانی نحوی معروف به «جامع العلوم» و «جامع باقولی»، از ادباء و دانشمندان قرن ششم هجری در اصفهان بوده است. وی در علم نحو و فنون اعراب از اساتید به شمار می‌رفته است. یاقوت حموی پس از معرفی و تجلیل از او گوید: باقولی در نحو و اِعراب به کعبه مانند است که فضلای عصر در درگاه اویند.

۲ - آثار و تالیفات



کتب زیر از اوست:

۱. «البیان فی شواهد القرآن»؛
۲. «تفسیر القرآن»؛
۳. «الجواهر»؛
۴. «شرح اللّمع»؛
۵. «علل القرائه»؛
۶. «کشف المشکلات و ایضاح المعضلات فی علل القرآن»؛
۷. «المجمل».
[۱] مهدوی، سیدمصلح‌الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۱، ص۴۳۱-۴۳۲.
[۳] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، ثقات العیون، ص۱۸۵-۱۸۶.
[۵] فقیه ‌ایمانی، مهدی، تاریخ تشیّع اصفهان، ص۲۷۸.
[۷] قمی، شیخ عباس، الکنی و الالقاب ج۲، ص۱۳۸.
[۹] دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه دهخدا: ذیل «ابوالحسن»، ص۴۰۹.
[۱۲] تفضلی، آذر، فرهنگ بزرگان اسلام و ایران، ص۳۵۳.


۳ - پانویس


 
۱. ↑ مهدوی، سیدمصلح‌الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۱، ص۴۳۱-۴۳۲.
۲. ↑ مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۱، ص۳۸۲.    
۳. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، ثقات العیون، ص۱۸۵-۱۸۶.
۴. ↑ یاقوت حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۷۳۶.    
۵. ↑ فقیه ‌ایمانی، مهدی، تاریخ تشیّع اصفهان، ص۲۷۸.
۶. ↑ موسوی خوانساری، میرزا محمدباقر، روضات الجنّات، ج۵، ص۲۵۱.    
۷. ↑ قمی، شیخ عباس، الکنی و الالقاب ج۲، ص۱۳۸.
۸. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفّین، ج۷، ص۷۵.    
۹. ↑ دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه دهخدا: ذیل «ابوالحسن»، ص۴۰۹.
۱۰. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذّریعه الی تصانیف الشیعه، ج۴، ص۲۶۸.    
۱۱. ↑ بابانی بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۱، ص۶۹۷.    
۱۲. ↑ تفضلی، آذر، فرهنگ بزرگان اسلام و ایران، ص۳۵۳.


۴ - منبع



مهدوی، سیدمصلح‌الدین، اعلام اصفهان، ج۴، ص۴۹۷.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.