زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

دارقطنی





ابوالحسن علی بن عمر (متوفای ۳۸۵ق)، معروف به دارَقُطْنی محدّث برجسته شافعی در قرن چهارم قمری و صاحب نظر در علم قراآت بود. وی تالیفات متعددی در زمینه حدیث داشت و سرانجام به سال ۳۸۵ق درگذشت.


۱ - معرفی اجمالی



ابوالحسن، علی بن عمر بن احمد بن مهدی بن مسعود بن نعمان بن دینار، معروف به دارقطنی بغدادی، در یکی از محله‌های بغداد به نام دارالقطن متولد و بدان جا منسوب شد.
در زمان خود، امام حدیث بود و شناخت حدیث و علوم مربوط به آن، به وی منتهی شد و در این خصوص، امیرالمؤمنین خوانده می‌شد. او در نحو و انواع قراآت، صاحب نظر و نخستین کسی بود که علم قرائت را تصنیف کرد و آن را در چند باب، سامان داد.
وی حافظ اشعار عربی بود. به مصر مهاجرت کرد و یکی از کتب حدیث را به ابن حنزابه، وزیر کافور اخشیدی آموخت. آن گاه به بغداد بازگشت و در آن جا امامت قرائت قرآن را به عهده گرفت.

۲ - آثار و تالیفات


کتاب‌های السنن، العلل الواردة فی الاحادیث النبویه، المجتبی من السنن المأثوره، المختلف و المؤتلف فی الحدیث و... از آثار اوست.

۳ - وفات



دارقطنی در ۷۹ سالگی و به سال ۳۸۵ق در بغداد درگذشت.
[۹] بروکلمان، کارل، تاریخ الادب العربی، ج۳، ص۲۱۰.
[۱۰] الامین، حسن، دائرة المعارف الاسلامیة، ماده: «الدارقطنی».


۴ - پانویس


 
۱. ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۳، ص۲۹۷.    
۲. ابن عماد، عبد الحی بن احمد، شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، ج۴، ص۴۵۲.    
۳. ذهبی، محمد بن احمد، العبر فی خبر من غبر، ج۲، ص۱۶۷.    
۴. ابن‌کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۱، ص۳۱۷.    
۵. ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره فی ملوک مصر و القاهره، ج۴، ص۱۷۲.    
۶. سبکی، تاج‌الدین، طبقات الشّافعیة، ج۳، ص۴۶۲.    
۷. ذهبی، محمد بن احمد، تذکرة الحفاظ، ج۳، ص۱۳۲.    
۸. زرکلی، خیر الدین، الاعلام، ج۴، ص۳۱۴.    
۹. بروکلمان، کارل، تاریخ الادب العربی، ج۳، ص۲۱۰.
۱۰. الامین، حسن، دائرة المعارف الاسلامیة، ماده: «الدارقطنی».


۵ - منبع


عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۲، ص۳۳۵.





آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.