زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

یحیی بن معاذ رازی





یحیی بن معاذ، از جمله واعظان، زهاد، صوفیان و از رجال طریقت ایرانی در قرن سوم قمری بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابوزکریا، یحیی بن معاذ بن جعفر رازی، از مردم ری و زاهدی‌ اندرزگو در روزگار خود، بی‌مانند بود. به بغداد رفت و بزرگان صوفیه و عابدان گِردش آمده، برایش منبری فراهم کردند و او را بر آن نشاندند و خود، برابرش بر زمین نشسته، به گفت‌وگو مشغول شدند. از او جملات و اشارات زیبایی به‌جای مانده است.
از سخنان اوست: «سخن خوب، خوب است و بهتر از آن، معنای آن است و بهتر از معنایش، عمل به آن است و بهتر از عمل به آن، پاداش عمل به آن است و از آن بالاتر و بهتر، خشنودی کسی است که این عمل برای او انجام شده است.» او در بلخ زیست و در نیشابور درگذشت.

۲ - پانویس


 
۱. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۱۶۵.    
۲. ↑ ابونعیم اصفهانی، احمد بن عبدالله، حلیة الاولیاء، ج۱۰، ص۵۱.    
۳. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۱، ص۳۷۱.    
۴. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی بن احمد، شذرات الذهب، ج۳، ص۲۶۰.    
۵. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۷۲.    


۳ - منبع



عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۲، ص۹۱.






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.