زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

مدرک اصول لفظی





مدرک اصول لفظی، دلیل حجیت اصول لفظی است.


۱ - تعریف



تنها دلیل و مدرک حجیت اصول لفظی، بنای عقلا است، زیرا عقلای عالم خطاب‌هایی را که بین آنها رواج دارد، به مثابه کلام ظاهر می‌گیرند و به احتمال اراده خلاف آن اعتنا نمی‌کنند، هم چنان که به احتمال غفلت ، خطا و هزل اعتنا نمی‌کنند، و در مواردی که احتمال مجاز بودن یا تخصیص یا تقیید و یا تقدیر داشتن چیزی وجود دارد، به ظاهر کلام عمل می‌کنند و این احتمال، آنان را از عمل به ظاهر باز نمی‌دارد. شارع نیز این شیوه را پذیرفته و در خطاب‌های خود بدان روش رفتار کرده است، وگرنه ما را از عمل به آن باز می‌داشت و راه دیگری بیان می‌کرد؛ پس، از عدم بیان شارع به طور قطع به دست می‌آید که ظاهر کلام در نزد وی حجت است.

۲ - عرف مدرک حجیت



در بعضی از کتاب‌های اصولی از عرف به عنوان مدرک حجیت نام برده شده که همان بنای عُقَلا منظور است.
[۴] مباحثی از اصول فقه، محقق داماد، مصطفی، ص۴۷.


۳ - پانویس


 
۱. ↑ اصطلاحات الاصول، مشکینی، علی، ص۵۷.    
۲. ↑ اصول الفقه، مظفر، محمد رضا، ج۱، ص۳۷.    
۳. ↑ الاصول العامة للفقه المقارن، طباطبایی حکیم، محمد تقی، ص۲۳۲.    
۴. ↑ مباحثی از اصول فقه، محقق داماد، مصطفی، ص۴۷.


۴ - منبع



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۷۱۴، برگرفته از مقاله «مدرک اصول لفظی».    



آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.