زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

علم اصحاب اعراف (قرآن)





اصحاب اعراف نه‌تنها از سیماى اشخاص کفر و ایمان و بهشتى بودن و دوزخى بودن آنان را درک مى‌کنند، بلکه از قیافه‌ها به جمیع خصوصیات احوال و اعمال آنان پى مى‌برند.


۱ - شناختن بهشتیان و دوزخیان



اصحاب اعراف، هر انسان بهشتى و دوزخى را از روى نشانه‌هاى مخصوص آنان می‌شناسند:
• «وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ وَعَلَى الأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلاًّ بِسِيمَاهُمْ وَنَادَوْاْ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَن سَلاَمٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ؛ و در ميان آن دو (= بهشتيان و دوزخيان‌)، حجابى است؛ و بر «اعراف» مردانى هستند که هر يک از آن دو را از چهره‌شان مى‌شناسند؛ و به بهشتيان صدا مى‌زنند که: «درود بر شما باد!» اما داخل بهشت نمى‌شوند، در‌حالى‌که امید آن را دارند.»،

۱.۱ - توضیح


معناى «سیما» در آیه این نیست که در قیامت اهل بهشت را به علامتى و اهل دوزخ را به علامتى دیگر از قبیل روسفیدى و روسیاهى نشان کرده باشند تا هر کس بتواند از آن علامت پى به بهشتى بودن و یا دوزخى بودن اشخاص ببرد، چون از آیه «و نادى اصحاب الاعراف رجالا یعرفونهم بسیماهم قالوا ما اغنى عنکم جمعکم و ما کنتم تستکبرون اهولاء الذین اقسمتم لا ینالهم الله برحمه» استفاده مى‌شود که اصحاب اعراف نه‌تنها از سیماى اشخاص کفر و ایمان و بهشتى بودن و دوزخى بودن آنان را درک مى‌کنند، بلکه از قیافه‌ها به جمیع خصوصیات احوال و اعمال آنان پى مى‌برند؛ حتى از دیدن سیماى شخص مى‌فهمند که این شخص از آنهایى است که در دنیا همش صرف جمع‌آورى مال دنیا مى‌شده.

۲ - پانویس


 
۱. ↑ اعراف/سوره۷، آیه۴۶.    
۲. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۴، ص۲۶۱.    
۳. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر جوامع الجامع، ج۱، ص۶۵۸ ۶۵۹.    
۴. ↑ طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۸، ص۱۵۴ ۱۵۵، ترجمه موسوی همدانی.    


۳ - منبع



مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۳، ص۴۰۴، برگرفته از مقاله «علم اصحاب اعراف».    


رده‌های این صفحه : اصحاب اعراف | موضوعات قرآنی




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.