زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

عبدالله بن عامر یحصبی






ابوعمران عبدالله بن عامر یَحْصُبی (۱۱۸ق)، از قرّاء سبعه و از پیشوایان علم حدیث و قرائت قرن دوم هجری قمری در شام بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابوعمران عبدالله بن عامر بن یزید بن تمیم بن ربیعة بن عامر یحصبی دمشقی، وی اهل یَحْصُب از شهرهای یمن بود و به سال ۲۱ق در شهر بلقاء از توابع دمشق به دنیا آمد. در کنیه او اختلاف بسیار است، به‌طوری که درباره آن بیش از نه قول وجود دارد و مشهورترین آن، ابوعمران است. او از مردمان عرب و از قبیله حِمْیَر بود که پس از فتح دمشق به آن سرزمین آمد و ساکن آنجا گردید. وی از طبقه اول تابعین بوده و بنابر قولی، علم قرائت و قرآن را از خلیفه سوم عثمان بن عفان (خلافت ۲۳-۳۵ق) فراگرفت. به علاوه، بزرگانی چون فضالة بن عبید و مغیرة بن ابی شهاب نیز از اساتید قرائت او بوده‌اند.
در زمینه روایت و حدیث هم اساتید بسیاری را دیده که از آن جمله‌اند: نعمان بن بشیر، واثلة بن اسقع و قیس بن حارث غامدی. ابوعمران یکی از قرّای سبعه و از پیشوایان علم حدیث و قرائت اهل شام بود و مسئولیت بنای مسجد بزرگ دمشق را نیز برعهده داشت.
[۱۲] خزرجی، احمد بن عبدالله، خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ج۱۵، ص۱۴۵.
مدتی نیز از جانب ولید بن عبدالملک (حکومت ۸۶-۹۶ق) به تصدی امر قضا در دمشق اشتغال داشت.
[۱۴] جمعی از دانشمندان، فرهنگ زندگی نامه‌ها، ج۱، ص۵۵۵.
افرادی مانند جعفر بن ربیعه مصری، ربیعة بن یزید و عبدالرحمان بن عامر یحصبی از وی حدیث شنیده و روایت کرده‌اند. کتاب اختلاف مصاحف الشام و الحجاز و العراق و کتاب مقطوع القرآن و موصوله از آثار اوست. سرانجام در روز عاشورای سال ۸۸ در دمشق درگذشت.

۲ - پانویس


 
۱. ↑ ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۲۹، ص۲۷۸.    
۲. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۷، ص۴۰۰.    
۳. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۱، ص۴۸۹.    
۴. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۵، ص۲۹۳.    
۵. ↑ مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۱۵، ص۱۴۵.    
۶. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۹۵.    
۷. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۴۷.    
۸. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۷، ص۴۰۰.    
۹. ↑ مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۱۵، ص۱۴۴.    
۱۰. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۴۷.    
۱۱. ↑ ابن جزری، محمد بن محمد، غایة النهایه، ج۱، ص۴۲۴.    
۱۲. ↑ خزرجی، احمد بن عبدالله، خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ج۱۵، ص۱۴۵.
۱۳. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۹۵.    
۱۴. ↑ جمعی از دانشمندان، فرهنگ زندگی نامه‌ها، ج۱، ص۵۵۵.
۱۵. ↑ ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۲۹، ص۲۷۲.    
۱۶. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۵۶.    
۱۷. ↑ ابن جزری، محمد بن محمد، غایة النهایه، ج۱، ص۴۲۵.    
۱۸. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۵، ص۲۹۳.    
۱۹. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۲، ص۸۵.    
۲۰. ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۱۲، ص۲۹۱-۲۹۲.    
۲۱. ↑ بخاری، محمد بن اسماعیل، التاریخ الکبیر، ج۵، ص۱۵۶.    
۲۲. ↑ وکیع ضبی، محمد بن خلف، اخبار القضاة، ج۳، ص۲۰۳.    
۲۳. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تقریب التهذیب، ج۱، ص۳۰۹.    
۲۴. ↑ ابن ابی حاتم رازی، عبدالرحمن بن محمد، الجرح و التعدیل، ج۵، ص۱۲۲-۱۲۳.    
۲۵. ↑ ابن حبان، محمد بن حبان، الثقات، ج۵، ص۳۷.    
۲۶. ↑ ابن قتیبه دینوری، عبدالله بن مسلم، المعارف، ص۵۳۰.    
۲۷. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۱، ص۱۱۴.    


۳ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۴۹۳، برگرفته از مقاله «عبدالله یَحْصُبی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.