زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

حسن بن عبداللّه لغذه اصفهانی





حسن بن عبداللّه لغذه اصفهانی، ادیب و نحوی لغوی، از دانشمندان و ادبای اصفهان می‌باشد.


۱ - معرفی اجمالی



ابوعلی حسن بن عبداللَّه لُغذَه (یا لکذه یا لذکه) اصفهانی، ادیب و نحوی لغوی، از دانشمندان و ادبای اصفهان است. از شاگردان زجاج و باهلی و از مصاحبان و معاصران اصمعی، کرمانی و ابوحنیفه دینوری بوده و در عصر خویش در عراق از حیث مقام علمی و ادبی کم‌نظیر بوده است.
صاحب عنوان در سال ۲۱۰ق وفات یافت.

۲ - تالیفات



کتب زیر از تالیفات اوست:
۱. «التّسمیه» ۲. «خلق الانسان» ۳. «خلق الفرس» ۴. «دیوان اشعار» ۵. الردّ علی «ابن قتیبه» فی غریب الحدیث ۶. «الصّفات» ۷. «مختصر النحو» ۸. «النّوادر» ۹. «نقض علل النّحو» ۱۰. «الهشاشه و البشاشه» و غیره.
[۵] مهدوی، سیدمصلح‌الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۱، ص۴۹۹-۵۰۰.


۳ - پانویس


 
۱. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۲، ص۸۷۳.    
۲. ↑ مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانة الادب، ج۵، ص۱۲۷.    
۳. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلّفین، ج۳، ص۲۳۸.    
۴. ↑ موسوی خوانساری، میرزا محمدباقر، روضات الجنّات، ج۳، ص۵۹.    
۵. ↑ مهدوی، سیدمصلح‌الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۱، ص۴۹۹-۵۰۰.
۶. ↑ بغدادی، اسماعیل، هدیة العارفین، ج۱، ص۲۶۸.    


۴ - منبع


مهدوی، سیدمصلح‌الدین، اعلام اصفهان، ج۲، ص۴۹۸-۴۹۹.    








آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.