زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

تهدید (قرآن)





از موضوعات و عناوینی که در آیات قرآن به کار رفته، تهدید است.


۱ - معنای تهدید



تهدید، به معنای ترسانیدن و به لرزه درآوردن با وعید است و فرق آن با انذار این است که در انذار، اخبار و ابلاغ همراه با بیم و ترسانیدن است؛ افزون بر آن در انذار، ترسانیدن از چیزی است که فرصت برای پرهیز و احتراز از آن وجود دارد، ولی تهدید اعم است.
در این مقاله آیاتی معرفی می‌شوند که در آن‌ها از واژه‌های «تربص»، «مرصاد»، «وعید» و جمله‌هایی همانند «لئن لم تنته لارجمنک»، «ویل لکل افاک»، «لاقعدن لهم صراطک»، «فبشرهم بعذاب الیم» و «لهم سوء الدار» استفاده شده است.

۲ - عناوین مرتبط



ابزار تهدید (قرآن)، برخورد با تهدیدها (قرآن)، تهدیدشدگان (قرآن)، تهدیدکنندگان (قرآن).

۳ - پانویس


 
۱. ↑ جوهری، ابونصر، الصحاح، ج۲، ص۵۵۵، «هدد».    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۵۳۷، «هدد».    
۳. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱، ص۹۱.    


۴ - منبع


مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۹، ص۳۱۴، برگرفته از مقاله «تهدید».    


رده‌های این صفحه : تهدید | موضوعات قرآنی




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.