زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

تقدیم بیان





تقدیم بیان به تبیین و تفصیل خطاب شرعیِ مبهم و مجمل ، قبل از وقت عمل گفته می‌شود.


۱ - تعریف



خطاب‌هایی که از سوی شارع مقدس برای بیان احکام شرعی صادر شده، اگر مبهم و مجمل باشد و مکلف در زمان حاجت نتواند معنای مراد را از آن درک کند، بر شارع واجب است تا قبل از فرارسیدن زمان عمل، شرایط، جزئیات و ارکان آن را برای مکلف یا مکلفان بیان کند؛ به این کار «تقدیم بیان» گویند.

۲ - مثال



برای مثال، اگر شارع در خطابی، مخاطبان را به اقامه نماز آیات مکلف سازد، ولی شرایط و اجزای آن را بیان نکند، مکلف هنگام خسوف ، کسوف و... سرگردان گشته و از انجام تکلیف قطعی خود باز می‌ماند؛ بنابراین، به حکم عقل ، بر شارع واجب است مقصود خود را قبل از فرارسیدن وقت عمل، بیان نماید و اجمال موجود را از خطاب خویش بردارد.

۳ - پانویس


 
۱. ↑ مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۱۶۳.    
۲. ↑ میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمد حسن، قوانین الاصول، ج۱، ص۳۴۱.    
۳. ↑ اصفهانی، محمد حسین، الفصول الغرویة فی الاصول الفقهیة، ص۲۲۸.    
۴. ↑ محقق حلی، جعفر بن حسن، معارج الاصول، ص۱۱۰.    
۵. ↑ صاحب معالم، حسن بن زین الدین، معالم الدین و ملاذ المجتهدین، ص۱۵۷.    
۶. ↑ علامه حلی، حسن بن یوسف، مبادی الوصول الی علم الاصول، ص۱۶۱.    
۷. ↑ علم الهدی، علی بن حسین، الذریعة الی اصول الشریعة، ج۱، ص۳۶۲.    


۴ - منبع



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۳۴۶، برگرفته از مقاله «تقدیم بیان».    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.