زمان تقریبی مطالعه: 6 دقیقه
 

بقعه بی‌بی شهر بانو





بی‌بی شهربانو، بقعه و زیارتگاهی در شمال شرقی شهرری در دامنه جنوبی کوه ری (کوه بی‌بی شهربانو) در شمال امین آباد است.


۱ - آرامگاه شهربانو



مردم بنا بر معروف این محل را آرامگاه شهربانو دختر یزدگرد سوم ساسانی و همسر امام حسین علیه‌السّلام و مادر امام زین العابدین علیه‌السلام می‌دانند، ولی درباره زمان دقیق بنای هسته مرکزی این مجموعه، انتساب آن به شهربانو با توجه به احادیث و روایات و منابع تاریخی و نکات معماری نظرهای متفاوتی وجود دارد.
[۱] حسین کریمان، تهران در گذشته و حال، ج۱، ص۲۵ـ۳۰، تهران ۱۳۵۵ ش.
[۲] حسین کریمان، ری باستان، ج۱، ص۴۰۳ـ۴۱۶، تهران ۱۳۴۵ ش.


۲ - پرستشگاه زردشتیان



به دلیل قرارگرفتن زیارتگاه بر فراز کوه، مجاورت آن با چشمه، ویژگی‌های معماری سنگی، اختصاص زیارت آن به زنان در برخی دوره‌ها، کاربرد واژه بانو و شهربانو برای الهه آناهید و تشابه افسانه بی‌بی شهربانو با داستان زیارتگاه زردشتی «بانوی پارس» در یزد، بسیاری براین عقیده‌اند که این بنا در اصل از نیایشگاه‌های آناهید، الهه آب‌ها و باروری و از پرستشگاه‌های زردشتیان پیش از اسلام بوده است.
[۳] مری بویس، «بی‌بی شهربانو و بانو پارس»، ج۱، ص۱۲۹ـ۱۳۰، ترجمه حسن جوادی، مجله بررسیهای تاریخی، سال ۲، ش ۳ و ۴ (آبان ۱۳۴۶).
[۴] مری بویس، «بی‌بی شهربانو و بانو پارس»، ج۱، ص۱۳۵، ترجمه حسن جوادی، مجله بررسیهای تاریخی، سال ۲، ش ۳ و ۴ (آبان ۱۳۴۶).
[۵] مری بویس، «بی‌بی شهربانو و بانو پارس»، ج۱، ص۱۴۳، ترجمه حسن جوادی، مجله بررسیهای تاریخی، سال ۲، ش ۳ و ۴ (آبان ۱۳۴۶).
[۶] حسین کریمان، تهران در گذشته و حال، ج۱، ص۳۲ـ۴۱، تهران ۱۳۵۵ ش.


۳ - درباره مجموعه آرامگاه



این مجموعه محوطه‌ای است مستطیل شکل (شمالی ـ جنوبی)، به طول ۳۳متر و عرض ۲۲متر که با دیواری سنگی متعلق به قرن چهارم ( آل بویه و سلجوقی ) محصور گردیده و از شمال به کوهستان محدود می‌شود.

۳.۱ - بناهای جنوبی


در بخش جنوبی آن چند بنای محکم سنگی با پوشش گنبدی از سنگ و آجر وجود دارد.

۳.۲ - محوطه اصلی


محوطه اصلی با احداث دیوارهای جدید، رواق‌ها، اتاق‌ها، راهرو و غیره در دوره‌های مختلف به دو قسمت (صحن) تقسیم شده است.
[۷] محمدتقی مصطفوی، آثار تاریخی طهران، ج۱، ص۱۳۱، چاپ میرهاشم محدث، تهران ۱۳۶۱ ش.
[۸] حسین کریمان، تهران در گذشته و حال، ج۱، ص۳۱، تهران ۱۳۵۵ ش.


۳.۳ - بنای بقعه


بنای اصلی بقعه از سنگ و گچ ساخته شده و طاق‌های آن آجری است.

۳.۴ - معماری ساسانی


از سبک و وضع بنا برمی آید که هسته اصلی آن در دوره ساسانی ساخته شده باشد و در قرن چهارم (عهد آل بویه) از آن برای آرامگاه استفاده شده و قسمت‌هایی به آن افزوده‌اند.

۳.۵ - حرم


این بقعه مشتمل بر حرم کوچک چهارگوشی است با ابعادی در حدود ۲۵ر۳متر.
مدخل اصلی حرم رو به مشرق و دارای سردری است متعلق به عهد صفویه، اما گنبد کاشیکاری و برخی گچبری‌ها و تزیینات آن از آثار دوره قاجار است.
[۹] نصرت الله مشکوتی، فهرست بناهای تاریخی و اماکن باستانی ایران، ج۱، ص۲۱۵، تهران ۱۳۴۹ ش.
[۱۰] محمدتقی مصطفوی، آثار تاریخی طهران، ج۱، ص۱۳۰ـ۱۳۱، چاپ میرهاشم محدث، تهران ۱۳۶۱ ش.


۳.۶ - ایوان و بنای سنگی


جلو سر در، دهلیزی قرار دارد که در گذشته به صورت ایوانی بوده و قسمتی از حیاط اندرون بقعه محسوب می‌شده است.
در جنوب همین دهلیز بنای مربع سنگی استواری با ابعاد ۸ر۵ متر و پوشش ضربی متعلق به قرن چهارم وجود دارد.

۳.۷ - اتاق طویل


در جنوب حرم نیز اتاق طویل مسدودی در جهت شرقی ـ غربی قرار دارد که احتمال داده‌اند متعلق به دوره ساسانی باشد.
این اتاق از مشرق به بنای مربع سنگی مذکور منتهی می‌گردد و معلوم می‌شود که در آغاز، راه ورود به بنای سنگی بوده است.

۳.۸ - مسجد و صحن بزرگ


در شمال حرم، مسجد یا رواقی از دوره قاجاریه وجود دارد.
صحن بزرگتر بقعه که حیاط بیرونی آن محسوب می‌شود در شمال همین مسجد قرار دارد.

۳.۹ - اتاق میهمان


در شمال صحن اتاقی برای اقامت میهمانان متولی یا زوّار دیگر احداث شده است.
[۱۱] محمدتقی مصطفوی، آثار تاریخی طهران، ج۱، ص۱۳۱ـ۱۳۲، چاپ میرهاشم محدث، تهران ۱۳۶۱ ش.


۳.۱۰ - کتیبه حرم


قدیم‌ترین کتیبه موجود در بقعه نوشته‌های روی صندوق مرقد است که تاریخ ۸۸۸ را نشان می‌دهد.
[۱۲] حسین کریمان، ری باستان، ج۱، ص۴۱۵ـ۴۱۶، تهران ۱۳۴۵ ش.
[۱۳] محمدتقی مصطفوی، آثار تاریخی طهران، ج۱، ص۱۳۳ـ۱۳۴، چاپ میرهاشم محدث، تهران ۱۳۶۱ ش.
[۱۴] نصرت الله مشکوتی، فهرست بناهای تاریخی و اماکن باستانی ایران، ج۱، ص۲۱۵، تهران ۱۳۴۹ ش.


۳.۱۱ - درب زیبا


در ِ منبت کاری شده زیبایی نیز از دوره شاه طهماسب به تاریخ ۹۶۲ در جانب شرقی حرم وجود دارد.
[۱۵] محمدتقی مصطفوی، آثار تاریخی طهران، ج۱، ص۱۳۱، چاپ میرهاشم محدث، تهران ۱۳۶۱ ش.


۴ - فهرست منابع



(۱) مری بویس، «بی‌بی شهربانو و بانو پارس»، ترجمه حسن جوادی، مجله بررسیهای تاریخی، سال ۲، ش ۳ و ۴ (آبان ۱۳۴۶).
(۲) حسین کریمان، تهران در گذشته و حال، تهران ۱۳۵۵ ش.
(۳) حسین کریمان، ری باستان، تهران ۱۳۴۵ ش.
(۴) نصرت الله مشکوتی، فهرست بناهای تاریخی و اماکن باستانی ایران، تهران ۱۳۴۹ ش.
(۵) محمدتقی مصطفوی، آثار تاریخی طهران، چاپ میرهاشم محدث، تهران ۱۳۶۱ ش؛

۵ - پانویس


 
۱. ↑ حسین کریمان، تهران در گذشته و حال، ج۱، ص۲۵ـ۳۰، تهران ۱۳۵۵ ش.
۲. ↑ حسین کریمان، ری باستان، ج۱، ص۴۰۳ـ۴۱۶، تهران ۱۳۴۵ ش.
۳. ↑ مری بویس، «بی‌بی شهربانو و بانو پارس»، ج۱، ص۱۲۹ـ۱۳۰، ترجمه حسن جوادی، مجله بررسیهای تاریخی، سال ۲، ش ۳ و ۴ (آبان ۱۳۴۶).
۴. ↑ مری بویس، «بی‌بی شهربانو و بانو پارس»، ج۱، ص۱۳۵، ترجمه حسن جوادی، مجله بررسیهای تاریخی، سال ۲، ش ۳ و ۴ (آبان ۱۳۴۶).
۵. ↑ مری بویس، «بی‌بی شهربانو و بانو پارس»، ج۱، ص۱۴۳، ترجمه حسن جوادی، مجله بررسیهای تاریخی، سال ۲، ش ۳ و ۴ (آبان ۱۳۴۶).
۶. ↑ حسین کریمان، تهران در گذشته و حال، ج۱، ص۳۲ـ۴۱، تهران ۱۳۵۵ ش.
۷. ↑ محمدتقی مصطفوی، آثار تاریخی طهران، ج۱، ص۱۳۱، چاپ میرهاشم محدث، تهران ۱۳۶۱ ش.
۸. ↑ حسین کریمان، تهران در گذشته و حال، ج۱، ص۳۱، تهران ۱۳۵۵ ش.
۹. ↑ نصرت الله مشکوتی، فهرست بناهای تاریخی و اماکن باستانی ایران، ج۱، ص۲۱۵، تهران ۱۳۴۹ ش.
۱۰. ↑ محمدتقی مصطفوی، آثار تاریخی طهران، ج۱، ص۱۳۰ـ۱۳۱، چاپ میرهاشم محدث، تهران ۱۳۶۱ ش.
۱۱. ↑ محمدتقی مصطفوی، آثار تاریخی طهران، ج۱، ص۱۳۱ـ۱۳۲، چاپ میرهاشم محدث، تهران ۱۳۶۱ ش.
۱۲. ↑ حسین کریمان، ری باستان، ج۱، ص۴۱۵ـ۴۱۶، تهران ۱۳۴۵ ش.
۱۳. ↑ محمدتقی مصطفوی، آثار تاریخی طهران، ج۱، ص۱۳۳ـ۱۳۴، چاپ میرهاشم محدث، تهران ۱۳۶۱ ش.
۱۴. ↑ نصرت الله مشکوتی، فهرست بناهای تاریخی و اماکن باستانی ایران، ج۱، ص۲۱۵، تهران ۱۳۴۹ ش.
۱۵. ↑ محمدتقی مصطفوی، آثار تاریخی طهران، ج۱، ص۱۳۱، چاپ میرهاشم محدث، تهران ۱۳۶۱ ش.


۶ - منبع


دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «بی بی شهربانو»، شماره۲۳۶۱.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.