زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

اسیر بن عروه





اُسَیر
[۱] جامع‌البیان، مج‌۴، ج‌۵، ص‌۳۶۱.
[۲] مبهمات القرآن، ج‌۱، ص‌۳۵۷.
[۳] الاستیعاب، ج‌۱، ص‌۱۹۰.
(اُسَید)
[۴] تفسیر قمی، ج‌۱، ص‌۱۷۹.
[۵] تفسیر ابن‌کثیر، ج‌۱، ص‌۵۶۶.
[۶] تاریخ المدینه، ج‌۲، ص‌۴۱۱.
بن عُرْوه اُسَیر‌بن عروة‌بن سواد‌بن هیثم انصاری ظفری، از طایفه بنی‌اُبَیرق
[۷] الاستیعاب، ج‌۱، ص‌۱۸۹.
بود.


۱ - معرفی اسیر بن عروه



درباره اُسَیر‌بن‌عروه اطلاع چندانی در دست نیست. گفته‌اند: سخنرانی ماهر
[۸] تفسیر‌قمی، ج‌۱، ص‌۱۷۹.
[۹] الاستیعاب، ج‌۱، ص‌۱۹۰.
، فردی برجسته و صاحب نفوذ در تیره بنی ابیرق و از مسلمانان متهم به نفاق بود. در جنگهای احد و غزوه‌های بعد شرکت داشت و در زمان عمر ، در فتح نهاوند کشته‌شد.
[۱۰] الاصابه، ج‌۱، ص‌۲۳۹.

مفسران ذیل آیات ۱۰۵‌-۱۱۴ نساء درباره وی گفته‌اند
[۱۲] جامع‌البیان، مج۴، ج۵، ص۳۶۰-۳۶۲.
[۱۳] تاریخ‌المدینه، ج‌۲، ص‌۴۱۰‌- ۴۱۳.
:او از طایفه‌ای بود که درصدد گمراه کردن پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) برآمدند. اُسَیْر و اطرافیانش در آیه‌۱۱۳ نساء اغواگر خوانده شده‌اند:«ولَولا‌فَضلُ اللّهِ عَلَیکَ ورَحمَتُهُ لَهَمَّت طَائِفَةٌ مِنهُم اَن یُضِلّوکَ وما یُضِلّونَ اِلاّ اَنفُسَهُم و اگر لطف ورحمت الهی در حق تو نبود، گروهی از ایشان کوشیده بودند که تو را گمراه سازند، و (در واقع) کسی جز خود را گمراه نکنند». اینان در ماجرای سرقت سه نفر از تیره بنی‌ابیرق ، از شخصی به نام رفاعة‌بن زید ، به دروغ ، به پاکی افراد خویش گواهی دادند و چون قتادة‌بن‌نعمان ، برادرزاده رفاعه، نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) شکایت برد و از حضرت خواست تا آنان را به بازگرداندن سلاح مسروقه وادارد، از طرف اُسَیر و دیگران به دروغگویی متهم شد و مورد سرزنش پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) قرار گرفت. خداوند با نزول آیه ۱۰۵ نساء نادرستی گزارش بنی‌ابیرق را که توسط اُسیر ارائه شده بود
[۱۶] تفسیر قمی، ج‌۱، ص‌۱۷۸‌-۱۷۹.
[۱۷] الاستیعاب، ج‌۱، ص‌۱۹۰.
نشان داد:«اِنّا اَنزَلنا اِلَیکَ الکِتبَ بِالحَقِّ لِتَحکُمَ بَینَ النّاسِ بِما اَرکَ اللّهُ و‌لا‌تَکُن لِلخائِنینَ خَصیما ما کتاب آسمانی را به راستی و درستی بر تو فرود آوردیم تا (بر مبنای آن و) به مدد آنچه خداوند به تو نمایانده است، بین مردم داوری کنی و مدافع خیانت پیشگان مباش». بدین ترتیب، اُسیر از طرف خداوند، به خیانت پیشگی وصف شد.

۲ - فهرست منابع



الاستیعاب فی معرفة الاصحاب؛ اسد الغابة فی معرفة الصحابه؛ الاصابة فی تمییز الصحابه؛ تاریخ المدینة المنوره؛ تفسیر القرآن العظیم، ابن‌کثیر؛ تفسیر القمی؛ تفسیر مبهمات القرآن؛ جامع‌البیان عن تأویل‌آی‌القرآن.

۳ - پانویس


 
۱. ↑ جامع‌البیان، مج‌۴، ج‌۵، ص‌۳۶۱.
۲. ↑ مبهمات القرآن، ج‌۱، ص‌۳۵۷.
۳. ↑ الاستیعاب، ج‌۱، ص‌۱۹۰.
۴. ↑ تفسیر قمی، ج‌۱، ص‌۱۷۹.
۵. ↑ تفسیر ابن‌کثیر، ج‌۱، ص‌۵۶۶.
۶. ↑ تاریخ المدینه، ج‌۲، ص‌۴۱۱.
۷. ↑ الاستیعاب، ج‌۱، ص‌۱۸۹.
۸. ↑ تفسیر‌قمی، ج‌۱، ص‌۱۷۹.
۹. ↑ الاستیعاب، ج‌۱، ص‌۱۹۰.
۱۰. ↑ الاصابه، ج‌۱، ص‌۲۳۹.
۱۱. ↑ نساء/سوره۴، آیه۱۰۵-۱۱۴.    
۱۲. ↑ جامع‌البیان، مج۴، ج۵، ص۳۶۰-۳۶۲.
۱۳. ↑ تاریخ‌المدینه، ج‌۲، ص‌۴۱۰‌- ۴۱۳.
۱۴. ↑ نساء/سوره۴، آیه۱۱۳.    
۱۵. ↑ نساء/سوره۴، آیه۱۰۵.    
۱۶. ↑ تفسیر قمی، ج‌۱، ص‌۱۷۸‌-۱۷۹.
۱۷. ↑ الاستیعاب، ج‌۱، ص‌۱۹۰.


۴ - منبع



مرکز دائرة المعارف قرآن کریم، برگرفته از مقاله «اسیر بن عروه».    



آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.