زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

ادوات مطلق





ادوات مطلق به الفاظ و هیئت‌های دلالت کننده بر اطلاق نسبت به مصادیق گفته می‌شود.


۱ - تعریف



ادوات مطلق، الفاظ و هیئت‌هایی است که بر اطلاق دلالت دارد.

۲ - چند نمونه از ادوات مطلق



هم چنان که برای عام ، ادوات و الفاظ خاصی هست، مطلق نیز دارای الفاظ و هیئت‌هایی است که باعث می‌شود در الفاظ، اطلاق (شیوع) جریان یابد، همانند:
۱. اسم جنس ، مانند:رجل، شجر؛
۲. علم جنس ، مانند:اسامه، ثعاله؛
۳. اسم نکره ، مانند:اسد، رجل؛
۴. مفرد محلّی به لام جنس ، مانند:العالم، الانسان.
از آن جاکه این الفاظ برای معنای شیوع و سریان وضع نشده است، حمل آن‌ها بر اطلاق در جایی است که یا قرینه‌ای خاص - لفظی یا مقامی - بر شیوع و سریان دلالت داشته باشد یا این که از راه استناد به مقدمات حکمت ، دلالت آن‌ها بر شیوع و اطلاق احراز گردد.
[۳] سبزواری، عبدالاعلی، تهذیب الاصول، ج۱، ص۱۵۰.
[۴] شهابی، محمود، تقریرات اصول، ج۲، ص۱۰۲.


۳ - پانویس


 
۱. ↑ مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص۲۴۸.    
۲. ↑ آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۲۴۳.    
۳. ↑ سبزواری، عبدالاعلی، تهذیب الاصول، ج۱، ص۱۵۰.
۴. ↑ شهابی، محمود، تقریرات اصول، ج۲، ص۱۰۲.
۵. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۲، ص۱۹۳.    


۴ - منبع



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۱۳۸، برگرفته از مقاله «ادوات مطلق».    



آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.