زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

ادات مقاربه





ادات مقاربه، ادات بیانگر معنای نزدیکی را می‌گویند.


۱ - تعریف



ادات مقاربه، اداتی است که بر نزدیکی مدخول خود دلالت می‌کند.

۲ - مثال



۱. عند: ظرف مکانی است که به معنای حضور و قرب به کار رفته است؛ چه قرب، حسی؛ مانند: (... فلما رآه مستقرا عنده...)؛ "پس چون( سلیمان ) آن (تخت ) را نزد خود مستقر دید". و چه قرب معنوی ؛ مانند: (... احیاء عند ربهم یرزقون)؛ "زنده‌اند که نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند".
۲. کاد: فعل ناقصی است که به معنای مقاربه آمده و گاهی به شکل منفی (ماکاد) به کار رفته است؛ مانند: (... وما کادوا یفعلون)؛ " چیزی نمانده بود که نکنند".
ابن فارس گفته است: «عسی» نیز برای قرب و دنو می‌آید؛ مانند: (قل عسی ان یکون ردف لکم بعض الذی تستعجلون)؛ "بگو شاید برخی از آنچه را به شتاب می‌خواهید در پی شما باشد".

۳ - پانویس


 
۱. ↑ نمل/سوره۲۷، آیه۴۰.    
۲. ↑ آل عمران/سوره۳، آیه۱۶۹.    
۳. ↑ بقره/سوره۲، آیه۷۱.    
۴. ↑ نمل/سوره۲۷، آیه۷۲.    
۵. ↑ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن، ج۴، ص۲۹۲.    
۶. ↑ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، ج۲، ص۲۵۵.    
۷. ↑ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن، ج۴، ص۱۳۶.    
۸. ↑ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، ج۲، ص۲۴۴.    


۴ - منبع



فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «ادات مقاربه».    

رده‌های این صفحه : ادات قرآن




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.