زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

احسن‌الحدیث (اسماء و صفات قرآن)





احسن الحدیث ، یکی از اسامی قرآن کریم می‌باشد.


۱ - احسن الحدیث در قرآن



از جمله اسامی و صفات قرآن که در آیه ۲۳ سوره زمر به آن تصریح شده، «احسن الحدیث» است: (الله نزل احسن الحدیث کتابا متشابها مثانی تقشعر منه جلود الذین یخشون ربهم…)؛ "خدا زیباترین سخن را(به صورت) کتابی متشابه متضمن وعد و وعید نازل کرده است آنان که از پروردگارشان می‌هراسند پوست بدنشان از آن به لرزه می‌افتد".

۲ - تعریف



«احسن» به معنای بهترین و « حدیث » به معنای تازه و جدید، و نیز به معنای سخن و کلام است.

۳ - وجه تسمیه



فخررازی می‌گوید: احسن الحدیث بودن قرآن یا از لحاظ «لفظ» است، یا «معنا».

۳.۱ - از جهت لفظ


از جهت «لفظ» به دو دلیل احسن الحدیث خوانده شده است:
۱. برخورداری از فصاحت و بلاغت خاص و زیبایی بی نظیر؛
۲. نظم در اسلوب و ترکیب جملات.

۳.۲ - از جهت معنا


و از حیث «معنا» به چندین دلیل احسن الحدیث است:
۱. پاکی قرآن از تناقض گویی؛
۲. در بر داشتن اخبار غیبی گذشته و پیش بینی از آینده؛
۳. برخورداری از علوم جدید و گوناگون.
طبرسی معتقد است قرآن، کلام خدا است، و کلام خدا را «حدیث» می‌گویند؛ همان گونه که کلام پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم را حدیث می‌نامند. و نیز قرآن کلام جدید است؛ زیرا نسبت به کتاب‌های آسمانی پیامبران دیگر، جدید است و به دلیل نهایت فصاحت و اعجاز ، ارائه ادله توحید و عدل ، بیان احکام شرع ، موعظه و قصه‌های پیامبران و… به آن «احسن الحدیث» می‌گویند.
[۷] مصباح، محمد تقی، قرآن شناسی، ج۱، ص۲۴.


۴ - عناوین مرتبط



احسن الحدیث (قرآن).

۵ - پانویس


 
۱. ↑ زمر/سوره۳۹، آیه۲۳.    
۲. ↑ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن، ج۱، ص۲۷۴.    
۳. ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۳، ص۱۱۶.    
۴. ↑ فخر رازی، محمد بن عمر، التفسیر الکبیر، ج۲۶، ص۴۴۲.    
۵. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیرالقرآن، ج۸، ص۷۷۲.    
۶. ↑ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، ج۱، ص۱۷۹.    
۷. ↑ مصباح، محمد تقی، قرآن شناسی، ج۱، ص۲۴.


۶ - منبع


فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «احسن الحدیث».    


رده‌های این صفحه : قرآن | نام های قرآن




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.