آیه خیر البریه

آیه خیر البریه
مشخصات آیه
نام آیه خیر البریه
واقع در سوره بینه
شماره آیه ۷
جزء ۳۰
اطلاعات محتوایی
مکان نزول مدینه
موضوع اعتقادی
درباره جایگاه والای امام علی(ع) و شیعیان

آیه خیر البریه (بینه: ۷) بر اساس روایات شیعه و اهل سنت از رسول خدا(ص) به جایگاه معنوی علی بن ابی طالب(ع) و شیعیان آن حضرت اشاره دارد.

معرفی، متن و ترجمه آیه

آیه هفتم سوره بینه به آیه خیرالبریه معروف شده است.

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَـٰئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ ﴿٧﴾
در حقيقت كسانى كه ایمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، آنان بهترين آفريدگانند.

تفسیر آیه

این آیه بر اساس روایات فراوانی که در کتاب‌های مهم حدیثی اهل سنت و شیعه آمده است، به علی(ع) و شیعیان او تفسیر شده است. حاكم حسكانی نیشابوری از دانشمندان معروف اهل سنت بیش از بیست روایت را در كتاب شواهد التنزیل با اسناد مختلف نقل می‏‌كند. سند برخی از این روایات به ابن عباس، ابو برزه، و جابر بن عبدالله انصاری می‌رسد. برای مثال، از ابن عباس نقل شده است هنگامی که این آیه نازل شد پیامبر اکرم(ص) خطاب به حضرت علی (ع) فرمود:

« هو أنت و شیعتک، تأتی أنت و شیعتک یوم القیامة راضین مرضیین یا علی! آن (خیرالبریه) تو و شیعیانت هستید. تو و شیعیانت روز قیامت در حالی که شما از خدا خشنود و خدا از شما خشنود است، می‌آیید.»
قدمت اصطلاح شیعه
برتری انسان‌های درستکار بر فرشتگان
  • تعبیر أُولئِكَ هُمْ خَیرُ الْبَرِیةِ (آنان بهترین مخلوقات‌اند) نشان می‌دهد كه مقام انسان‌های با ایمان و درستکار از فرشتگان نیز برتر است؛ زیرا آیه شریفه مطلق است و همه مخلوقات را مد نظر قرار داده است.

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ↑ علامه حلی، نهج الحق، ۱۴۰۲ق، ص۱۸۹.
  2. ↑ حاکم الحسکانی، شواهد التنزیل، ۱۳۹۳ق، ج۲، ص۳۵۸؛ سیوطی، الدر المنثور، ۱۴۰۴ق، ج۶، ص۳۷۹.
  3. ↑ حاکم الحسکانی، شواهد التنزیل، ۱۳۹۳ق، ج۲، ص۳۵۹؛ طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۱۰، ص۷۹۵.
  4. ↑ حاکم الحسکانی، شواهد التنزیل، ۱۳۹۳ق، ج۲، ص۳۶۲؛ سیوطی، الدر المنثور، ۱۴۰۴ق، ج۶، ص۳۷۹؛ طباطبایی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۲۰، ص۳۴۱.
  5. ↑ حاکم حسکانی، شواهد التنزیل، ج۲، ص۳۵۸.
  6. ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۲۷، ص۲۰۹.

منابع

  • حاکم الحسکانی،عبیدالله بن عبدالله، شواهد التنزیل لقواعد التفصیل فی الآیات النازله فی اهل البیت، بیروت، مؤسسة الاعلمی للمطبوعات، ۱۳۹۳ق.
  • سیوطی، عبدالرحمن ابن ابی بکر، الدر المنثور فی تفسیر المأثور، قم، کتابخانه مرعشی نجفی، ۱۴۰۴ق.
  • طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، انتشارات اسلامی (جامعه مدرسین)، ۱۴۱۷ق.
  • طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تهران، ناصر خسرو، ۱۳۷۲ش.
  • علامه حلی، حسن بن بوسف، نهج الحق و کشف الصدق، بیروت، دار الکتاب اللبنانی، ۱۴۰۲ق.
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیة، ۱۳۷۴ش.

پیوند به بیرون

  • پایگاه جامع علوم انسانی