زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

خودرأیی





خودرای بودن دارای آفات و مضرات بسیاری است از جمله خوار شدن، نابودی و فساد رای، نادان جلوه کردن و...؛ امام علی (علیه‌السّلام) در نامه‌ای به مالک اشتر، در ضمن آفات غرور و خود رأیی فرمود: مبادا در بزرگی و عظمت خداوند با او همچشمی کنی و در جبروت و شکوه او به وی همانندی جویی که خداوند هر جباری را خوار می‌سازد و هر خودبینی را بی مقدار.»


۱ - خطر تکیه کردن به رای



«قد خاطر من استغنی برایه؛ کسی که به رای خود اکتفا کند خویشتن را به خطر افکند.»

۲ - نابودی رای



«اللجاجه تسل الرای؛ لجاجت رای را از بین می‌برد.»

۳ - از بین رفتن رای



«الخلاف یهدم الرای؛ مخالفت کردن رای را ویران می‌کند.»

۴ - بی همانندی خدا



«ایاک و مساماه الله فی عظمته، و التشبه به فی جبروته، فان الله یذل کل جبار، و یهین کل مختال؛
امام علی (علیه‌السّلام) در نامه‌ای به مالک اشتر فرمود: مبادا در بزرگی و عظمت خداوند با او همچشمی کنی و در جبروت و شکوه او به وی همانندی جویی که خداوند هر جباری را خوار می‌سازد و هر خودبینی را بی مقدار.»

۵ - نشان نادانی



«لا ترد علی الناس کل ما حدثوک به: فکفی بذلک جهلا؛ هر چه را مردم به تو گویند به نادرستی نسبت مده که این نشان نادانی است.»

۶ - پانویس


 
۱. ↑ امام علی علیه‌السلام، نهج البلاغه، حکمت ۲۱۱.    
۲. ↑ امام علی علیه‌السلام، نهج البلاغه، حکمت ۱۷۹.    
۳. ↑ امام علی علیه‌السلام، نهج البلاغه، حکمت ۲۱۵.    
۴. ↑ امام علی علیه‌السلام، نهج البلاغه، نامه۵۳.    
۵. ↑ امام علی علیه‌السلام، نهج البلاغه، نامه۶۹.    


۷ - منبع


سایت اندیشه قم، برگرفته از مقاله «خودرأیی».    


رده‌های این صفحه : اخلاق اسلامی | خودرایی | رذائل اخلاقی | مقالات اندیشه قم




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.