زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

میرزا عبدالکریم سرمست اصفهانی





میرزا عبدالکریم سرمست اصفهانی، ادیب، شاعر و عارف قرن سیزدهم و چهاردهم هجری در اصفهان بوده است.


۱ - معرفی اجمالی



میرزا عبدالکریم متخلّص به «سرمست» و «روحی» فرزند میرزا محمود، ادیب، شاعر و عارف قرن سیزدهم هجری در اصفهان بوده است.
در اوائل جوانی به سال ۱۲۷۰ق به طهران منتقل شده و سپس به اصفهان رفته و در دستگاه ظل‌السلطان حاکم مقتدر آنجا مامور نظام گردیده است.
وی کتاب «حدیقه الانصاف» را در عرفان به طریق سؤال و جواب در سال ۱۳۰۵ق تالیف کرده که در سال ۱۳۰۷ق چاپ سنگی شده است.
[۲] مشار، خان‌بابا، مؤلّفین کتب چاپی، ج۳، ص۹۲۰.
[۴] حسینی اشکوری، سیداحمد، تذکره شعرای فارسی‌سرا، ص۱۱۶.
[۵] تفضلی، آذر، فرهنگ بزرگان اسلام و ایران، ص۲۹۲.


۲ - پانویس


 
۱. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذّریعه الی تصانیف الشیعه، ج۶، ص۳۸۰.    
۲. ↑ مشار، خان‌بابا، مؤلّفین کتب چاپی، ج۳، ص۹۲۰.
۳. ↑ مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۳، ص۱۷.    
۴. ↑ حسینی اشکوری، سیداحمد، تذکره شعرای فارسی‌سرا، ص۱۱۶.
۵. ↑ تفضلی، آذر، فرهنگ بزرگان اسلام و ایران، ص۲۹۲.


۳ - منبع



مهدوی، سیدمصلح‌الدین، اعلام اصفهان، ج۴، ص۲۹۸.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.