زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

منجزیت قطع





منجّزیت قطع به سببیت قطع در تنجّز تکلیف شرعی اطلاق می‌شود.


۱ - تعریف



منجّزیت قطع، مقابل معذّریت قطع و از لوازم قطع بوده و به معنای قطعیت یافتن تکلیف در حق مکلف ، به سبب قطع است. منجّزیت در جایی است که آخرین مرحله از مراحل توجه تکلیف به مکلف ( اقتضا ، انشا ، فعلیت و تنجز ) کامل می‌شود، و این امر، سبب قطع عذر مکلف می‌گردد، زیرا تکلیف در حق او مسلّم شده و قطع او با واقع نیز مطابق می‌باشد، بنابراین هیچ گونه عذری در ترک تکلیف و مخالفت با قطع ندارد و چنان چه با آن مخالفت نماید، سزاوار عقوبت است.
[۴] فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۴، ص۱۷۱.


۲ - پانویس


 
۱. ↑ اصفهانی، محمدحسین، نهایة الدرایة فی شرح الکفایة، ج۳، ص۱۲.    
۲. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۲، ص۲۳۰.    
۳. ↑ صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۱، ص۱۷۲.    
۴. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۴، ص۱۷۱.


۳ - منبع



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۸۰۴، برگرفته از مقاله «منجزیت قطع».    

رده‌های این صفحه : حجیت قطع‌




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.