زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

محمد بن عبدالعزیز عتبی اندلسی





محمد بن عبدالعزیز عتبی اندلسی، از شاعران هوشمند و اصیل اندلس در قرن سوم قمری بود.


۱ - معرفی اجمالی



محمد بن عبدالعزیز عتبی‌ اندلسی از شاعران هوشمند و اصیل و دلبسته دربار امیر قاسم بن محمد بن عبدالرحمن اموی امیر‌ اندلس بود. آثاری منظوم و منثور با الفاظی فصیح و ترکیبی استوار دارد. او امیر قاسم را با قصاید گوناگونی ستود، و قطعه ذیل از آن جمله است:
«(امیر) از ریشه دارترین خاندان در قریش است. در همان‌حال، دست‌یابی به بخشندگی و کرم او برای خواستاران عطا و کرمش آسان است. مردی است بسیار بخشنده، و دستان او سرشار از مکارم و نیکی‌ها است و همانند ندارد.
روشن و تابناک است همچون پدران درگذشته‌اش. و در بخشش و نیکی همانند آنان است».
[۴] فرّوخ، عمر، تاریخ الادب العربی، ج۴، ص۱۳۴.


۲ - پانویس


 
۱. ↑ ابن عذاری مراکشی، محمد بن محمد، البیان المغرب، ج۲، ص۱۱۲.    
۲. ↑ ابن ابار، محمد بن عبدالله، الحلة السیراء، ج۱، ص۱۳۰.    
۳. ↑ ابن ابار، محمد بن عبدالله، الحلة السیراء، ج۱، ص۱۲۸.    
۴. ↑ فرّوخ، عمر، تاریخ الادب العربی، ج۴، ص۱۳۴.


۳ - منبع



عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۲، ص۱۱۰.






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.