زمان تقریبی مطالعه: 5 دقیقه
 

محمد بن سنان (دائرة‌المعارف‌مؤلفان‌اسلامی)






ابوجعفر محمد بن حسن بن سنان زاهری (م ۲۲۰ق)، از راویان شیعه قرن دوم و سوم هجری قمری و از اصحاب امام صادق، امام کاظم، امام رضا و امام جواد (علیهم‌السّلام) بود که از امام صادق، امام جواد، امام رضا و امام‌ هادی (علیهم‌السّلام) روایت نقل کرده است.


۱ - معرفی اجمالی



ابوجعفر محمد بن حسن بن سنان زاهری کوفی خزاعی همدانی، نجاشی می‌نویسد: وی از فرزندان زاهر مولی عمرو بن حمق خزاعی بود و از این‌رو، به زاهری شهرت داشت و بنابر گزارشی نقل می‌کند که وی در کودکی پدر خود را از دست داد و تحت سرپرستی جدش سنان رشد و پرورش یافت، به همین‌سبب به جدش منسوب شده و در بسیاری از منابع با عنوان محمد بن سنان شهرت یافته است. او از اصحاب امام صادق، امام کاظم، امام رضا و امام جواد (علیهم‌السّلام) بود و روایاتی را از امام صادق، امام رضا، امام جواد و امام‌ هادی (علیهم‌السّلام) نقل کرده است.
[۹] مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۳، ص۱۲۸.
وی افزون بر امامان معصوم، از کسانی چون بشیر نبّال، ابوالجارود، داود بن سرحان و زید شحام حدیث شنیده و روایت کرده است. از او افرادی مانند محمد بن حسین بن ابی الخطاب، محمد بن عیسی عبیدی و ایوب بن نوح استماع حدیث کرده و به روایاتش استناد جسته‌اند.

۲ - شخصیت روایی



درباره جایگاه زاهری، نزد رجال‌شناسان اختلاف نظرهایی وجود دارد: شیخ طوسی، نجاشی و ابن غضائری وی را غالی و ضعیف شمرده‌اند، اما علامه حلی به نقل از شیخ مفید، وی را موثق دانسته، هر چند خود قائل به توقف شده و اظهارنظری نکرده است. کشّی نیز با نقل روایات متضاد، در مواردی وی را ستوده است و روایتی را از محمد بن اسماعیل بن بزیع نقل می‌کند که محمد بن سنان و صفوان بن یحیی به دلیل مخالفت با امر امام جواد (علیه‌السّلام)، مورد لعن و نفرین امام قرار گرفتند، ولی در نهایت امام از آنان درگذشت و به نیکی از ایشان یاد کرد.

۳ - وفات



به نوشته نجاشی، وی به سال ۲۲۰ق از دنیا رفت.

۴ - تالیفات



آثار و تالیفات وی عبارت‌اند از: الطرائف الاظله المکاسب الحج الصید و الذبائح الشراء و البیع الوصیة و النوادر. افزون بر آن، مسائلی را از امام رضا (علیه‌السّلام) نقل کرده که معروف است.
[۲۲] نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۲۱۰-۲۱۱.
رسالة ابی جعفر الجواد (علیه‌السّلام) الی اهل البصرة دیگر اثر اوست.

۵ - پانویس


 
۱. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۳۲۸.    
۲. ↑ جزایری، عبدالنبی، حاوی الاقوال، ج۴، ص۲۵۹.    
۳. ↑ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۳۶۱.    
۴. ↑ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۳۸۵.    
۵. ↑ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۴۰۵.    
۶. ↑ نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۷، ص۱۲۶.    
۷. ↑ کشی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، ص۵۰۱.    
۸. ↑ شیخ طوسی، الفهرست، ص۱۳۱.    
۹. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۳، ص۱۲۸.
۱۰. ↑ کشی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، ص۱۰۳.    
۱۱. ↑ کشی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، ص۱۷۰.    
۱۲. ↑ کشی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، ص۲۸۹.    
۱۳. ↑ کشی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، ص۳۲۲.    
۱۴. ↑ کشی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، ص۵۰۷-۵۰۸.    
۱۵. ↑ شیخ طوسی، الفهرست، ص۱۴۳.    
۱۶. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۳۲۸.    
۱۷. ↑ علامه حلی، خلاصة الاقوال، ص۳۹۴.    
۱۸. ↑ علامه حلی، خلاصة الاقوال، ص۳۹۴.    
۱۹. ↑ کشی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، ص۵۰۲-۵۰۳.    
۲۰. ↑ کشی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، ص۵۰۷-۵۰۸.    
۲۱. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۳۲۸.    
۲۲. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۲۱۰-۲۱۱.
۲۳. ↑ شیخ طوسی، الفهرست، ص۱۳۱.    
۲۴. ↑ حلی، حسن بن علی، رجال ابن داوود، ص۱۷۴.    
۲۵. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲، ص۲۱۹.    
۲۶. ↑ خوئی، سید ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۷، ص۱۶۰.    
۲۷. ↑ مجلسی، محمدباقر، الوجیزه، ص۱۶۱.    
۲۸. ↑ بروجردی، سید علی، طرائف المقال، ج۱، ص۳۴۹.    
۲۹. ↑ نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۷، ص۱۲۱.    


۶ - منبع


• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۷۰۰، برگرفته از مقاله «محمد زاهری».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.