زمان تقریبی مطالعه: 5 دقیقه
 

علی شیبانی






ابوالحسن علی بن حسن شیبانی، معروف به ابن اعرابی از مهندسان، ریاضی‌دانان، منجمان، موسیقی‌دانان قرن سوم هجری قمری بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابوالحسن علی بن حسن بن عبید بن محمد بن سعد بن ایاس شیبانی، معروف به ابن اعرابی، ابن اعرابی شهرت چند تن از دانشمندان و محدثان است و گاه چنین برمی‌آید که منابع، داده‌های اینان را در هم آمیخته باشند. این فرد آوازه چندانی نداشته و زیست‌نامه او هم گزارش نشده است. در منابع او را با عنوان علی بن الاعرابی می‌یابیم، ولی گفته‌های منابع یکسان و هم‌خوان نیست. نخستین کس ابن ندیم است که او را اهل کوفه، از خاندان بنی شیبان و فردی فاضل و دانشمند و پیش‌گام در رشته و تخصص خود آورده که کتابی به نام المسائل و الاختیارات داشته است. و از تخصص او نام نبرده، اما در شمار مهندسان، ریاضی‌دانان، منجمان، موسیقی دانان و... جای داده است. شاید به همین خاطر است که برخی منابع او را منجم لقب داده‌اند و ابن ماکولا به‌صراحت او را مشهور به اخترشناسی معرفی می‌کند. برهان‌الدین حلبی وی را کوفی نمی‌داند، بلکه واسطی تهامی می‌نامد و همانند ذهبی او را متهم می‌کند که خبری جعلی و دروغ را با سند صحیح گزارش کرده است.

۲ - اساتید و شاگردان



به هر‌حال علی بن اعرابی اساتید و شاگردانی داشته که علی بن عمروس انصاری، عبدالله بن غمر بجلی، ابوخالد یزید بن یحیی خزاعی، ابوالعتاهیه اسماعیل بن قاسم (م ۲۱۱ق)، ابوبکر بن ابی شیبه و عبدالله بن محمد بن ابراهیم قیسی کوفی (م ۲۳۵ق) از اساتید، و قاضی ابوعبدالله حسین بن اسماعیل محاملی (م ۳۳۰ق)، ابوبکر محمد بن جعفر بن محمد خرائطی (م ۳۲۷ق)، ابومحمد قاسم بن محمد بن بشار انباری (م ۳۰۵ق) و عبدالله بن ابی سعد وراق در شمار شاگردان اویند.

۳ - درگذشت



تاریخ درگذشت علی شیبانی به دست نیامد، ولی به استناد وفات اساتید و شاگردانش به‌دست می‌آید که وی در قرن سوم می‌زیسته و به احتمال زیاد در نیمه دوم این قرن درگذشته است. گویا علی بن اعرابی که در سال ۲۸۷ق پس از اسارت ابوثابت در جنگ با رومیان از سوی مردم به امارت و فرماندهی طرسوس برگزیده شد، همین فرد است که در آن زمان پیرمرد بوده و به تصریح طبری از میان افراد سالخورده که بازمانده از جنگ بودند، انتخاب شد.

۴ - پانویس


 
۱. ↑ سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۱، ص۳۰۵-۳۰۶.    
۲. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۳۳۷.    
۳. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ۳۲۷.    
۴. ↑ ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۱، ص۱۳۰.    
۵. ↑ ابن ماکولا، علی بن هبةالله، الاکمال، ج۶، ص۱۸۹.    
۶. ↑ سبط ابن العجمی، ابراهیم بن محمد، الکشف الحثیث، ص۱۸۴.    
۷. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۳، ص۱۶۳.    
۸. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۳۷۳.    
۹. ↑ قضاعی، محمد بن سلامه، مسند الشهاب، ج۱، ص۶۵.    
۱۰. ↑ ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۰، ص۱۹.    
۱۱. ↑ ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۷، ص۳۸۹.    
۱۲. ↑ ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۳۷، ص۴۸۸.    
۱۳. ↑ شیخ طوسی، الامالی، ص۵.    
۱۴. ↑ سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۱، ص۳۰۸.    
۱۵. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۱۰، ص۷۶.    
۱۶. ↑ ابن خلدون، عبدالرحمن بن محمد، تاریخ ابن خلدون، ج۳، ص۴۴۰.    
۱۷. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۴، ص۲۷۰.    
۱۸. ↑ تمیمی مغربی، نعمان بن محمد، شرح الاخبار، ج۲، ص۳۱۱.    
۱۹. ↑ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۱، ص۹۵.    
۲۰. ↑ ابن طیفور، احمد بن ابی طاهر، بلاغات النساء، ص۵۰.    
۲۱. ↑ ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۴، ص۷۴.    
۲۲. ↑ ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۷، ص۱۱۰.    
۲۳. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۷، ص۴۵۷.    
۲۴. ↑ علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۴۴، ص۱۳۲.    


۵ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۵۴۳، برگرفته از مقاله «علی شیبانی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.