زمان تقریبی مطالعه: 5 دقیقه
 

علی بن مهزیار






ابوالحسن علی بن مهزیار اهوازی، محدث موثق شیعه، فقیه، مفسر و صحابی امام کاظم، امام رضا، امام جواد و امام‌ هادی (علیهم‌السّلام) بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابوالحسن علی بن مهزیار اهوازی دورقی، اصالتاً از دورق خوزستان، اهل هند، روستایی در فارس و ساکن اهواز بود. امام کاظم، امام رضا، امام جواد و امام‌ هادی (علیهم‌السّلام) را درک کرد و صحابی ایشان بود. از امام هشتم و نهم و همچنین از فضالة بن ایوب و محمد بن اسماعیل بن بزیع روایت کرده است. راویانی چون عباس بن معروف، محمد بن عبدالجبار، حسین بن اسحاق، محمد بن عیسی یقطینی و سهل بن زیاد از او نقل حدیث نموده‌اند.

۲ - شخصیت‌ روایی



علی بن مهزیار از یاران خاص امام جواد و امام‌ هادی (علیهما‌السّلام) بود و از سوی آنان وکیل برخی مناطق بود، از این‌رو توقیعاتی درباره او برای شیعیان نوشته شد که وی را مدح نمود. او در نقل روایت، ثقه و در عقیده، غیرقابل طعن است. پدرش نصرانی بود که به اسلام گروید و گفته‌اند که خود علی نیز در کودکی اسلام آورد و تشیع را اختیار کرد. از او به عنوان فقیه و مفسر تعبیر کرده‌اند.

۳ - وفات



تاریخ وفات وی روشن نیست، اما نجاشی ذیل ترجمه حریز می‌گوید: محمد بن علی انصاری از علی بن مهزیار به سال ۲۲۹ق حدیث شنیده است.

۴ - تالیفات



شیخ طوسی پس از آنکه وی را جلیل القدر و واسع الروایه توصیف کرده، می‌گوید:
او دارای ۳۳ کتاب مانند کتب حسین بن سعید اهوازی است و علاوه بر آنها کتاب‌های حروف القرآن و الانبیاء و البشارات را داراست. احمد برقی گفته است که علی بن مهزیار مصنفات حسین بن سعید را گرفته و اضافاتی در آنها ایجاد کرده است.
مجموع تالیفات وی عبارت‌اند از: التفسیر الفضائل، المثالب، الدعاء، التجمل و المروّه، المزار، الرد علی الغلاة، فضائل المومنین و برّهم الملاحم، التقیه، الزهد، الحروف، القائم، البشارات الانبیاء، النوادر، رسائل علی بن اسباط.
کتب فقهی در موضوع صلاة، زکات، صوم، حج، طلاق، حدود، دیات، عتق و تدبیر تجارات و اجارات، مکاسب، وصایا، مواریث، خمس، شهادات، صید و ذبائح شربه، نذور و ایمان و کفارات
و کتاب‌هایی در حوزه‌های دیگر مثل: وفاة ابی ذر، حدیث بدر، اسلام سلمان فارسی و به قولی فضائل امیرالمؤمنین، النقض علی علی بن اسباط الفطحی، الخصال و حدیث الاشعریه.
[۲۳] حرزالدین، محمد بن علی، مراقد المعارف، ج۲، ص۸۷.


۵ - پانویس


 
۱. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۲۵۳.    
۲. ↑ کشی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، ص۵۴۸.    
۳. ↑ ابن شهرآشوب، محمد بن علی، مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۳۲۵.    
۴. ↑ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۳۸۱.    
۵. ↑ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۴۰۳.    
۶. ↑ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۴۱۷.    
۷. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۲۵۳.    
۸. ↑ کشی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، ص۱۰۷.    
۹. ↑ کشی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، ص۲۴۵.    
۱۰. ↑ اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۱، ص۶۰۴.    
۱۱. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۲۵۳.    
۱۲. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۲۴۷.    
۱۳. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۱۴۵.    
۱۴. ↑ شیخ طوسی، الفهرست، ص۸۸.    
۱۵. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۲۵۳.    
۱۶. ↑ شیخ طوسی، الفهرست، ص۸۸.    
۱۷. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۶، ص۲۵۶.    
۱۸. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۴، ص۲۸۹.    
۱۹. ↑ ابن شهر آشوب، محمد بن علی، معالم العلماء، ص۶۳.    
۲۰. ↑ حلی، حسن بن علی، رجال ابن داوود، ص۲۵۱.    
۲۱. ↑ علامه حلی، خلاصة الاقوال، ص۱۷۵.    
۲۲. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۲۲، ص۷۵.    
۲۳. ↑ حرزالدین، محمد بن علی، مراقد المعارف، ج۲، ص۸۷.
۲۴. ↑ نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۵، ص۴۸۷.    
۲۵. ↑ جزایری، عبدالنبی، حاوی الاقوال، ج۲، ص۵۴.    
۲۶. ↑ برقی، احمد بن محمد، رجال البرقی، ص۵۵.    


۶ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۵۳۰-۵۳۱، برگرفته از مقاله «علی اهوازی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.