زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

علی بن حسن ذهلی





ابوالحسن علی بن حسن ذهلی (م پس از ۲۵۱ق)، از راویان قرن سوم هجری قمری در نیشابور بود. رجال‌نویسان او را حافظ حدیث و بزرگ عصر خود و در عین‌حال متروک الحدیث دانسته‌اند.


۱ - معرفی اجمالی



ابوالحسن علی بن حسن ذهلی افطس نیشابوری، اهل نیشابور است و از ابوخالد احمر، سفیان بن عیینه و جریر بن عبدالحمید حدیث شنیده و ابراهیم بن محمد بن سفیان، ابویحیی بزاز و دیگران از او روایت کرده‌اند. رجال‌نویسان او را حافظ حدیث و بزرگ عصر خود در نیشابور و در عین‌حال متروک الحدیث دانسته‌اند. ذهبی می‌گوید که در سال ۲۵۱ق زنده بود و پس از آن از دنیا رفته است کتاب المسند و الفتاوی از اوست.

۲ - پانویس


 
۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۹، ص۲۱۰.    
۲. ↑ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، طبقات الحفاظ، ص۲۳۵.    
۳. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۴، ص۲۱۸.    
۴. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۹، ص۲۱۱.    
۵. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۱۲۲۱.    
۶. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تذکرة الحفاظ، ج۲، ص۸۶.    
۷. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۲۷۱.    
۸. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۶۲.    


۳ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۵۳۸، برگرفته از مقاله «علی ذهلی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.