زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

عبدالله بن زبیر حمیدی (دائرةالمعارف‌مؤلفان‌اسلامی)





ابوبکر عبدالله بن زبیر حمیدی (م ۲۱۹ق)، از محدثان و فقهای اهل‌سنت قرن دوم و سوم هجری قمری در مکه بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابوبکر عبدالله بن زبیر بن عیسی حُمَیْدی قرشی مکی اسدی، اهل مکه بود و نزد سفیان بن عیینه، فضیل بن عیاض، ولید بن مسلم، وکیع و دیگران حدیث آموخت و از آنها روایت نقل کرد. رجال‌نویسان اهل‌سنت او را فقیه، کثیر الحدیث، ثقه و فاضل دانسته‌اند.‌ هارون حمّال، ابوزرعه، محمد بن یحیی ذهلی، یعقوب فسوی، محمد بن اسماعیل بخاری و دیگران از او روایت کرده‌اند. وی را از پیشوایان حدیث و حافظ ده هزار حدیث، و از رؤسای اصحاب ابن عیینه شمرده‌اند. او همچنین سفری به مصر داشت، ولی در نهایت به مکه بازگشت و در آنجا به نشر علم و دانش خویش پرداخت. سرانجام در سال ۲۱۹ق در مکه از دنیا رفت. آثار او کتاب المسند در یازده جزء که جلد اول آن در هند به چاپ رسیده و کتاب الدلائل است.

۲ - پانویس


 
۱. ↑ ابن حبان، محمد بن حبان، الثقات، ج۸، ص۳۴۱.    
۲. ↑ ابن ابی حاتم رازی، عبدالرحمن بن محمد، الجرح و التعدیل، ج۵، ص۵۷.    
۳. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۵، ص۲۱۲.    
۴. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تذکرة الحفاظ، ج۲، ص۳.    
۵. ↑ ابن سعد، محمد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۵۰۲.    
۶. ↑ ابن حبان، محمد بن حبان، الثقات، ج۸، ص۳۴۱.    
۷. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۵، ص۲۱۲.    
۸. ↑ ابن حبان، محمد بن حبان، الثقات، ج۸، ص۳۴۱.    
۹. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۰، ص۶۱۷.    
۱۰. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۰، ص۶۱۹.    
۱۱. ↑ ابن سعد، محمد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۵۰۲.    
۱۲. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۸۷.    
۱۳. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۱۶۸۲.    
۱۴. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۱۶۸۴.    
۱۵. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۳، ص۹۲.    
۱۶. ↑ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۰، ص۳۰۹.    
۱۷. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۱، ص۲۹۷.    
۱۸. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۶، ص۵۴.    
۱۹. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۷، ص۹۵.    
۲۰. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تقریب التهذیب، ج۱، ص۳۰۳.    
۲۱. ↑ سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۴، ص۲۶۱.    
۲۲. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۴۳۹.    
۲۳. ↑ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، حسن المحاضره، ج۱، ص۳۴۷.    
۲۴. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۲، ص۴۸۱.    


۳ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۴۶۷-۴۶۸، برگرفته از مقاله «عبدالله حمیدی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.