زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

سوره عادیات






سوره عادیات صدمین سوره قرآن کریم است و از آن در باب صلات نام برده‌اند.


۱ - فضیلت قرائت سوره عادیات



در حدیثی از امام صادق علیه السّلام در فضیلت تلاوت سوره عادیات و مداومت بر آن آمده است: « خداوند کسی را که بر تلاوت سوره عادیات مداومت کند، در روز قیامت با امیرالمؤمنین علیه السّلام محشور می‌کند و در کنف حمایت و در زمره رفیقان آن حضرت خواهد بود». خواندن سوره عادیات پس از حمد در رکعت دوم نماز جعفر و هنگام شانه کردن محاسن مستحب است.

۲ - تعریف عادیات



«عادیات» اسب‌های تیزتک و تندرو هستند که هنگام دویدن، همهمه صدایشان به گوش می‌رسد. خداوند در نخستین آیه این سوره به چنین اسب‌ها و اسب سواران چابکی سوگند می‌خورد که از سم اسبان آن‌ها آتش می‌پرد و سحرگاهان بر دشمن هجوم می‌آورند؛ و سوره بدین مناسبت عادیات نامیده شده است.

۳ - محتوای سوره عادیات



این سوره درباره ناسپاسی انسان و کفران نعمت‌های پروردگارش و حب شدیدش نسبت به خیر سخن می‌گوید، و نتیجه می‌گیرد انسان با این که دوستدار خیر خلق شد، و با این که خیر را تشخیص می‌دهد، اگر انجام ندهد حجتی بر خدا ندارد، بلکه خدا بر او حجت دارد، و به زودی به حسابش می‌رساند. برخی نکات تربیتی و انسان شناسی نیز در آن مطرح می‌شود و سوره با اشاره‌ای به رستاخیز و قیامت پایان می‌یابد.

۴ - محل نزول سوره مذکور



و این سوره به شهادت سوگندهای اولش در مدینه نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله و العادیات ضبحا... است، که ظاهرش به بیانی که می‌آید این است که مراد از آن، اسبان سربازان و مجاهدین در جنگ است، و پیداست که جنگ‌های اسلامی در مدینه واقع شده، و مساله جهاد بعد از هجرت تشریع شد، روایاتی که از طرق شیعه از ائمه اهل بیت علیه‌السّلام رسیده و نیز برخی روایات اهل سنت ، مؤید این نظریه است، چون در آن روایات آمده که این سوره درباره امیرمومنان علی علیه‌السّلام و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ « ذات السلاسل » (در سال هشتم هجرت) به دشمن شبیخون زدند. هرچند برخی براین اعتقادند که در مکه نازل شده است.

۵ - ویژگی‌های سوره عادیات



۱. یازده آیه ، چهل کلمه و ۱۶۰، ۱۶۳ یا ۱۶۹ حرف دارد.
۲. در ترتیب نزول، چهاردهمین و در قرآن کریم یکصدمین سوره است.
۳. پس از سوره عصر و پیش از سوره کوثر نازل شده است.
۴. تمام آیات این سوره یکباره و به صورت مجموعی فرود آمد و از سور جمعی النزول است.
۵. بیست و دومین سوره‌ای است که با سوگند آغاز می‌شود.
۶. نسخی در آن واقع نشده است.
۷. از سور مفصل و از نوع قصار آن به شمار می‌آید.
سوره با قسم به عادیات آغاز شده و به همین سبب به «عادیات» نامگذاری شده است.

۶ - مطالب سوره عادیات



۱. سوگند به اسبان تیزرو جنگی و تجلیل از مجاهدان راه خدا؛
۲. ترسیم پیروزی سپاه اسلام به فرماندهی امام علی علیه‌السّلام در جنگ «ذات السلاسل»؛
۳. بخل و ناسپاسی انسان ؛
۴. زنده شدن مردگان در رستاخیز.
[۶] رامیار، محمود، تاریخ قرآن، ص۵۹۰.
[۸] جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، ج۱، ص۳۱۵.
[۹] فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، ج۱، ص۵۳۷.
[۱۰] هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سوره‌های قرآن، ص۵۸۱.


۷ - پانویس


 
۱. ↑ وسائل الشیعة، ج۶، ص۲۵۹.    
۲. ↑ جواهر الکلام، ج۱۲، ص۲۰۶.    
۳. ↑ الحدائق الناضرة، ج۵، ص۵۶۵.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۷، ص۲۳۵.    
۵. ↑ طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۲۰، ص۳۴۵.    
۶. ↑ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، ص۵۹۰.
۷. ↑ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن، ج۱، ص۱۹۳.    
۸. ↑ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، ج۱، ص۳۱۵.
۹. ↑ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، ج۱، ص۵۳۷.
۱۰. ↑ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سوره‌های قرآن، ص۵۸۱.


۸ - منابع



فرهنگ نامه علوم قرآن، برگرفته از مقاله«سوره عادیات».    
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، ج۵، ص۲۸۵، برگرفته از مقاله «سوره عادیات».    


رده‌های این صفحه : سوره‌های قرآن




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.