زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

سعد بن طریف اسکاف حنظلی





سعد بن طریف اسکاف حنظلی کوفی تمیمی خفّاف، از اصحاب امام سجاد، امام باقر و امام صادق (علیهم‌السّلام) و از محدثان ضعیف مشترک امامیه و اهل‌سنت در عصر امام صادق (علیه‌السّلام) بود.


۱ - معرفی اجمالی



سعد بن طریف اسکاف حنظلی کوفی تمیمی خفّاف، از موالی بنی تمیم و اهل کوفه بود و از اصحاب امام سجاد، امام باقر و امام صادق (علیهم‌السّلام) به شمار می‌رفت و از امام باقر و امام صادق (علیهما‌السّلام) روایت کرده است.
سعد افزون بر امامان معصوم، از کسانی چون اصبغ بن نباته، حکم بن عتیبه، ابواسحاق سبیعی و عکرمه مولای ابن‌عباس حدیث فرا گرفته و روایت کرده است. وی دارای راویان و شاگردان بسیاری نیز بوده که از آن میان افرادی چون خلف بن خلیفه، علی بن مسهر و اسماعیل بن عُلیّه را می‌توان نام برد.

۲ - دیدگاه رجال‌شناسان



سعد اسکاف از راویان مشترک امامیه و اهل‌سنت است و رجال‌شناسان دو گروه، وی را محدثی ضعیف و دارای روایات غیرقابل قبول دانسته‌اند.
کشّی به نقل از حمدویه، سعد را از پیروان فرقه ناووسیه می‌داند کسانی که در امامت امام صادق (علیه‌السّلام) توقف کرده و اعتقاد دارند آن حضرت زنده است. نجاشی سعد را توثیق نکرده و او را دارای روایات غیرمقبول، و علامه به نقل از ابن‌غضائری وی را ضعیف دانسته است. ابن‌معین، ابوحاتم رازی، احمد بن حنبل و ترمذی از رجال‌شناسان اهل‌سنت وی را ضعیف برشمرده و احادیثش را قوی ندانسته‌اند. ابن‌حبّان نوشته است که سعد مهارت خاصی در جعل حدیث داشت و فوراً حدیث جعل می‌کرد.

۳ - تاریخ وفات



سعد اسکاف در زمان حیات امام صادق (علیه‌السّلام) از دنیا رفت.
[۲۴] زنجانی، موسی، الجامع فی الرجال، ج۱، ص۸۴۵.


۴ - آثار



سعد اسکاف دارای تالیفی به نام رسالة ابی‌جعفر (علیه‌السّلام) بوده است.

۵ - مطالعه بیشتر



برای مطالعه بیشتر به منابع زیر مراجعه شود.
[۲۶] عجلی، احمد بن عبدالله، تاریخ الثقات، ص۱۷۹.


۶ - پانویس


 
۱. ↑ حلی، حسن بن یوسف، خلاصة الاقوال، ص۳۵۲.    
۲. ↑ اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۱، ص۳۵۴.    
۳. ↑ ابن‌حبان، محمد بن حبان، المجروحین، ج۱، ص۳۵۷.    
۴. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۲۰۳.    
۵. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۱۲۴.    
۶. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۹۲.    
۷. ↑ خوئی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۹، ص۷۱.    
۸. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۳۰، ص۳۲۲.    
۹. ↑ برقی، احمد بن محمد، رجال البرقی، ص۹.    
۱۰. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۷۸.    
۱۱. ↑ تفرشی، سیدمصطفی بن حسین، نقد الرجال، ج۲، ص۳۰۹.    
۱۲. ↑ مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۳۴، ص۱۵۶.    
۱۳. ↑ بخاری، اسماعیل بن ابراهیم، التاریخ الکبیر، ج۴، ص۵۹.    
۱۴. ↑ ابن‌ابی‌حاتم رازی، عبدالرحمن بن محمد، الجرح و التعدیل، ج۴، ص۸۷.    
۱۵. ↑ استرابادی، محمد بن علی، منهج المقال، ج۲، ص۳۷۹.    
۱۶. ↑ طوسی، محمد بن حسن، اختیار معرفة الرجال، ص۲۱۵.    
۱۷. ↑ ابن‌داوود حلی، حسن بن علی، رجال ابن داود، ص۲۹۳.    
۱۸. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۷۸.    
۱۹. ↑ حلی، حسن بن یوسف، خلاصة الاقوال، ص۳۵۳.    
۲۰. ↑ صفی‌الدین خزرجی، احمد بن عبدالله، خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ص۱۳۴.    
۲۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۲، ص۱۲۲.    
۲۲. ↑ ابن‌حبان، محمد بن حبان، المجروحین، ج۱، ص۳۵۷.    
۲۳. ↑ عسقلانی، احمد بن علی، تقریب التهذیب، ج۱، ص۲۳۱.    
۲۴. ↑ زنجانی، موسی، الجامع فی الرجال، ج۱، ص۸۴۵.
۲۵. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۷۸.    
۲۶. ↑ عجلی، احمد بن عبدالله، تاریخ الثقات، ص۱۷۹.
۲۷. ↑ کاظمی، محمدامین، هدایة المحدثین، ص۷۱.    
۲۸. ↑ ابن‌شهرآشوب، محمدعلی، معالم العلماء، ص۵۵.    


۷ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۳۶۰، برگرفته از مقاله «سعد بن طریف اسکاف».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.