زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

درید بن صمه





ابوقره درید بن صمه جشمی بکری هوازنی (م ۸ هـ)، یکی از شاعران و جنگ‌آوران عرب تا قبل از اسلام محسوب می‌گردد. او بزرگ بنی‌جُشَم و فرمانده ایشان بود و عمری طولانی کرد تا اسلام را درک کرد، ولی اسلام نیاورد و سرانجام در جنگ حنین بر آیین جاهلیت کشته شد.


۱ - معرفی اجمالی



ابوقره درید بن صمة بن بکر بن علقه بن خزاعه جشمی بکری هوازنی، از قبیله هوازن بود که در شرق حجاز بودند.
[۲] سزگين، محمد فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ص۲۷۳.
به «صمّه» که لقب پدرش بود، شهرت داشت. اسلام را درک کرد، ولی آن‌را نپذیرفت و از دشمنان سرسخت رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) به شمار می‌رفت.
[۴] سزگين، محمد فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ص۲۷۲.

او بزرگ بنی‌جشم و سوارکاری شجاع، جنگجو، شاعر و از دلاوران قبیله هوازن، به شمار می‌رفت که در حدود یکصد، نبرد شرکت کرد و در هیچ‌کدام شکست نخورد و نگریخت و به دلیل آشنایی به فنون جنگی، وی را جهت راهنمایی و هدایت در جنگ شرکت می‌دادند. عمر او را، حدود دویست سال نوشته و گفته‌اند که در اواخر عمر، ابروهایش افتادند و چشم‌هایش را پوشانیدند.
علی (علیه‌السّلام) به اشعار او تمثل جسته است.
درید از خنساء خواستگاری کرد و در وصف او اشعار عاشقانه سرود. هنگامی که خنساء تقاضایش را رد کرد، به هجو او پرداخت.

۲ - آثار



از درید دیوان شعر برجای مانده است. اشعار او را ابوسعید سکری، اصمعی و ابی‌عمر شیبانی جمع‌آوری کرده‌اند.
[۱۵] سزگين، محمد فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ص۲۷۳.


۳ - تاریخ وفات



درید به سال هشتم هجری در جنگ حنین در حال شرک به قتل رسید، بدین‌ترتیب که هوازن روانه جنگ با مسلمانان شدند و او را که نابینا بود همراه آوردند تا از مشاوره‌اش بهره گیرند. هنگامی که هوازن شکست خوردند، ربیعة بن رفیع سلمی، درید را دنبال کرد و او را به قتل رساند.

۴ - مطالعه بیشتر



برای مطالعه بیشتر به منابع زیر مراجعه شود.
[۲۲] بكرى، عبدالله بن عبدالعزيز، سمط اللآلی، ج۲، ص۶۹۰.
[۲۳] ابن‌عساکر، علی بن حسن، تهذیب تاریخ دمشق، ج۵، ص۲۲۶.
[۲۴] دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه دهخدا، ج۷، ص۹۴۴۵.
[۲۶] ابن‌عساکر، علی بن حسن، تهذیب تاریخ دمشق، ج۱۷، ص۲۳۵.


۵ - پانویس


 
۱. ↑ زرکلی، خیرالدین بن محمود، الاعلام، ج۲، ص۳۳۹.    
۲. ↑ سزگين، محمد فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ص۲۷۳.
۳. ↑ بغدادی، عبدالقادر، خزانة الادب، ج۱۱، ص۱۱۸.    
۴. ↑ سزگين، محمد فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ص۲۷۲.
۵. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۳، ص۷۲.    
۶. ↑ ابن‌قتیبه دینوری، عبدالله بن مسلم، الشعر و الشعراء، ج۲، ص۷۳۷.    
۷. ↑ ابوالقاسم آمدی، حسن بن بشر، المؤتلف و المختلف، ص۱۴۴.    
۸. ↑ ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۱۰، ص۲۴۳.    
۹. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۴، ص۹.    
۱۰. ↑ بغدادی، عبدالقادر، خزانة الادب، ج۱۱، ص۱۱۸.    
۱۱. ↑ ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۱۰، ص۲۴۷.    
۱۲. ↑ ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۱۰، ص۲۵۵.    
۱۳. ↑ ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۱۰، ص۲۶۸.    
۱۴. ↑ ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ج۱، ص۱۹۲.    
۱۵. ↑ سزگين، محمد فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ص۲۷۳.
۱۶. ↑ زرکلی، خیرالدین بن محمود، الاعلام، ج۳، ص۳۳۹.    
۱۷. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۴، ص۹.    
۱۸. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۳، ص۷۹.    
۱۹. ↑ ابن هشام، عبدالملک، السیرة النبویة، ج۴، ص۹۰۱.    
۲۰. ↑ مرزبانی، محمد بن عمران، الموشح، ص۹.    
۲۱. ↑ مرزبانی، محمد بن عمران، الموشح، ص۱۰۸.    
۲۲. ↑ بكرى، عبدالله بن عبدالعزيز، سمط اللآلی، ج۲، ص۶۹۰.
۲۳. ↑ ابن‌عساکر، علی بن حسن، تهذیب تاریخ دمشق، ج۵، ص۲۲۶.
۲۴. ↑ دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه دهخدا، ج۷، ص۹۴۴۵.
۲۵. ↑ ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۹۲.    
۲۶. ↑ ابن‌عساکر، علی بن حسن، تهذیب تاریخ دمشق، ج۱۷، ص۲۳۵.


۶ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۳۲۹، برگرفته از مقاله «ابوقره درید بن صمه».
• عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگران پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۱۱۴.






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.